Pytanie:

Czy poprawne jest w przypadku podjęcia przez wspólników Spółki decyzji o pozostawieniu samochodu poza majątkiem firmy, poza działalnością gospodarczą (jako przedmiot współwłasności wspólników) nieujmowanie faktury VAT w kosztach podatkowych?

Spółka cywilna zawarła umowę leasingu samochodu ciężarowego zgodnie z art. 23a - 23l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po zakończeniu trwania leasingu Spółka cywilna (dwóch wspólników) nabyła przedmiot leasingu samochód ciężarowy za kwotę poniżej 3.500 zł. Faktura VAT sprzedaży została wystawiona na Spółkę. Wspólnicy decydują wyprowadzić przedmiot leasingu z majątku firmy. Nie zamierzają wykorzystywać samochodu do działalności gospodarczej. Wspólnicy pozostawiają go jako przedmiot będący ich współwłasnością. Wspólnicy prowadzą książkę przychodów i rozchodów.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dn. 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 20.02.2007r., stwierdza, iż w przypadku, gdy będący przedmiotem leasingu operacyjnego samochód ciężarowy, nabyty po zakończeniu trwania leasingu przez wspólników Spółki cywilnej, nie będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wówczas wydatek poniesiony na jego nabycie nie stanowi kosztu uzyskania przychodów.

Charakter prawny spółki cywilnej regulują przepisy art. 860 - 875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Wkłady wniesione do spółki oraz składniki majątkowe nabyte w wyniku jej działalności stanowią majątek wspólników objęty współwłasnością łączną, odrębny od ich majątku osobistego, w tym od majątku osobistego wspólników stanowiącego ich współwłasność w częściach ułamkowych. Stosownie do art. 863 § 1 K.c. wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W świetle § 2 tegoż artykułu w czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników.

Kwestia dopuszczalności przesunięć majątkowych z majątku objętego współwłasnością łączną do majątku osobistego wspólników budzi kontrowersje w doktrynie i orzecznictwie. W opinii tut. organu podatkowego, należy jednak podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z dnia 08.10.2003r. Sygn. akt IIISA 124/02, w świetle którego z powołanych wyżej zakazów nie wynika zakaz rozporządzania przez wspólników, za zgodą wszystkich wspólników, poszczególnymi składnikami ich majątku wspólnego, w tym nawet na rzecz jednego ze wspólników. Nie mamy w tym wypadku do czynienia z rozporządzeniem udziałem w składniku majątku wspólnego przez wspólnika, jak tego zakazuje art. 863 § 1 Kc, lecz z rozporządzaniem całym składnikiem majątku przez wszystkich wspólników. Rozporządzeniu temu nie może też stać na przeszkodzie przepis § 2 powołanego artykułu, gdyż zakazuje on jedynie domagania się przez wspólnika w czasie trwania spółki podziału wspólnego majątku wspólników.

W przedstawionym stanie faktycznym, po zakończeniu trwania leasingu operacyjnego Spółka cywilna, składająca się z dwóch wspólników, nabyła przedmiot leasingu - samochód ciężarowy za kwotę poniżej 3.500 zł. Faktura VAT sprzedaży została wystawiona na Spółkę. Jednakże wspólnicy decydują o wyprowadzeniu przedmiotowego samochodu z "majątku firmy", nie zamierzają wykorzystywać samochodu do działalności gospodarczej. W opisanym stanie faktycznym należy uznać, iż wejście samochodu ciężarowego do masy majątkowej, objętej współwłasnością łączną wspólników Spółki cywilnej, nastąpiło z chwilą nabycia przedmiotowego samochodu. Jednakże wspólnicy mogą skutecznie rozporządzić tym składnikiem majątkowym, przesuwając go z majątku objętego współwłasnością łączną do ich majątku osobistego objętego współwłasnością w częściach ułamkowych, niezwiązanego z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Dla podatników osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006r., kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Natomiast w świetle w/w przepisu w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2007r. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Natomiast w myśl art. 22d ust. 1 powołanej wyżej ustawy podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 3.500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Zatem biorąc pod uwagę, iż nabyty przez wspólników Spółki cywilnej samochód ciężarowy nie będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, należy przyjąć, iż wydatek na jego nabycie nie został poniesiony przez Pana jako wspólnika tej Spółki w celu osiągnięcia przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej bądź w celu zachowania albo zabezpieczenia tego źródła przychodów. Z uwagi na powyższe wydatek ten nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z w/w źródła.

Należy zaznaczyć, iż na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, podatnikiem tego podatku jest osoba fizyczna, nie zaś spółka cywilna. W świetle art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy przychody z udziału w spółce cywilnej u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku, a w przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Powyższe zasady stosuje się również do rozliczania kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku uznaje, iż stanowisko podatnika, przedstawione we wniosku z dnia 20.02.2007r., jest prawidłowe.