Pytanie:

Wnioskodawca w wybranych miejscowościach na terenie kraju, znajdujących się poza miejscowością będącą siedzibą firmy, dla wybranej grupy pracowników organizuje spotkania integracyjne. W spotkaniach tych uczestniczą pracownicy, wyselekcjonowani stosownie do celu planowanej integracji. Na spotkaniach firma kładzie nacisk na komunikację interpersonalną, współdziałanie w zespole, podejmowanie decyzji. W tym celu organizowane są wycieczki, gry sportowe lub logiczne. Każda z imprez połączona jest z uroczystą kolacją oraz wspólną zabawą. Takie spotkania mogą spełniać także zadania motywacyjne dla pracowników, którzy czują się wyróżnieni zaproszeniem na imprezę.

Działając na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 28 listopada 2006 r., odmawia zmiany postanowienia Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi, Nr ŁUS/II-2-415/38/06/AT, z dnia 20 listopada 2006 r.

W dniu 18 sierpnia 2006 r. Spółka zwróciła się do Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi z wnioskiem o dokonanie interpretacji w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. Wątpliwości Spółki powstały na tle następującego stanu faktycznego.

Wnioskodawca w wybranych miejscowościach na terenie kraju, znajdujących się poza miejscowością będącą siedzibą firmy, dla wybranej grupy pracowników organizuje spotkania integracyjne. W spotkaniach tych uczestniczą pracownicy, wyselekcjonowani stosownie do celu planowanej integracji. Na spotkaniach firma kładzie nacisk na komunikację interpersonalną, współdziałanie w zespole, podejmowanie decyzji. W tym celu organizowane są wycieczki, gry sportowe lub logiczne. Każda z imprez połączona jest z uroczystą kolacją oraz wspólną zabawą. Takie spotkania mogą spełniać także zadania motywacyjne dla pracowników, którzy czują się wyróżnieni zaproszeniem na imprezę.
Zdaniem Spółki wydatki poniesione w związku z udziałem pracownika w tego typu spotkaniach (koszty dojazdu, zakwaterowania, wyżywienia) winny być zwolnione spod opodatkowania, stosownie do dyspozycji art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14 poz. 176 z późn. zm.), jako diety i należności za czas podróży służbowej pracownika.

Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi w postanowieniu z dnia 20 listopada 2006 r., Nr ŁUS/II-2-415/38/06/AT, nie podzielił przedstawionego we wniosku stanowiska.

Nie zgadzając się z interpretacją organu pierwszej instancji, w dniu 28 listopada 2006 r. Spółka złożyła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, wnosząc o jej zmianę. W treści zażalenia podniesiono, iż w przypadku spotkań integracyjnych pracownicy wprawdzie nie wykonują konkretnych zadań wynikających bezpośrednio z zakresu ich czynności ale realizują długofalowe cele w zakresie polityki personalnej, integracyjnej w firmie.

Po przeanalizowaniu przedłożonych dokumentów oraz obowiązujących przepisów prawa podatkowego, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdza, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia albo uchyla postanowienie wydane przez naczelnika urzędu skarbowego jeżeli uzna, że zażalenie podatnika zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone przez pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń, bądź świadczeń częściowo odpłatnych.
Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

- podróży służbowej pracownika,

- podróży osoby nie będącej pracownikiem.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji "podróży służbowej". Należy zatem posiłkowo odwołać się do przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), która w art. 77 (5) § 1 stanowi, iż pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
Zarówno we wniosku o udzielenie interpretacji jak i złożonym zażaleniu Spółka wskazuje, iż w wyjazdach integracyjnych uczestniczą wyselekcjonowani pracownicy, którzy na zaproszenie pracodawcy, które w ocenie Spółki jest poleceniem służbowym, uczestniczą w imprezie integracyjnej organizowanej poza miejscowością, w której znajduje się siedziba firmy. W ocenie Spółki udział pracowników w integracji odbywa się na polecenie pracodawcy wydane w formie grzecznościowej, co odpowiada określeniu podróż służbowa, a obecność pracownika na imprezie jest obowiązkowa. Pracownicy nie wykonują wprawdzie zadań wynikających bezpośrednio z zakresu ich czynności, ale realizują długotrwałe cele w zakresie polityki personalnej i integracyjnej w firmie.
Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi stanowisko to nie znajduje uzasadnienia.
Zgodnie z definicją zawartą w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego polecenie to czyjaś ustna lub pisemna wypowiedź nakazująca komuś niżej postawionemu w hierarchii wykonania jakiejś czynności, np. polecenie służbowe. Integracja to natomiast proces scalania się, zachodzący na różnych szczeblach społecznych, wyrażający się częstością kontaktów, ich intensywnością oraz wspólnotą wartości i idei.
Charakter spotkania integracyjnego wyklucza możliwość traktowania zaproszenia do udziału w integracji w kategoriach nakazowych, tak jak ma to miejsce w przypadku wydania polecenia służbowego. Konieczność wykonania polecenia służbowego wynika z podległości służbowej pracownika wobec pracodawcy i może rodzić konsekwencje wynikające z regulaminu pracy obowiązującego w firmie. Natomiast uchylenie się od wyjazdu na spotkanie integracyjne takich konsekwencji rodzić nie powinno. Oczekiwanie pracodawcy, że wszyscy zaproszeni na imprezę pracownicy wezmą w niej udział nie jest równoznaczne z traktowaniem zaproszenia jako polecenie wykonania zadania służbowego.

Reasumując, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi,wyjazd pracowników na imprezę integracyjną poza miejscowością w której znajduje się siedziba firmynie jest podróżą służbowąw rozumieniu art. 77 (5) § 1 kodeksu pracy.
Podkreślić jednocześnie należy, iż postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 14 a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, stanowiło ocenę prawną stanowiska pytającego. W ramach interpretacji organ podatkowy dokonał oceny stanowiska Spółki na podstawie przytoczonych przepisów prawa. Słusznie zatem uznano, iż przedstawiony we wniosku o udzielenie interpretacji stan faktyczny nie uzasadnia skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodzić się jednak należy, z argumentem Spółki wskazanym dopiero na etapie zażalenia, iż w omawianym stanie faktycznym ewentualny przychód pracownika nie mógłby zostać ustalony, z uwagi na niemożność przypisania konkretnej wartości świadczeń na rzecz konkretnego pracownika. W celu ustalenia przychodu konkretnego pracownika, musi istnieć bowiem możliwość przypisania pracownikowi określonej części wydatków ponoszonych za niego przez pracodawcę. Jeśli impreza integracyjna jest adresowana do szerszego, otwartego grona uczestników, zaś organizator opłaca koszty imprezy w sposób uniemożliwiający zindywidualizowanie wydatków, tj. ustalenie jaka część wydatków przypadała na każdego z pracowników, po stronie pracownika nie powstanie przychód w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na powyższe, mając na względzie zapis art. 14 b § 5 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdza jak w sentencji niniejszej decyzji.