Pytanie:

Podatnik pyta, czy zakup fotela z funkcją masażu ciała za kwotę przekraczającą 3.500,00 zł można wprowadzić do ewidencji środków trwałych i naliczoną od niego amortyzację potraktować jako wydatek stanowiący koszt uzyskania przychodów.Zdaniem podatnika, zakup tego fotela można wprowadzić do ewidencji środków trwałych i naliczoną od niego amortyzację potraktować jako wydatek stanowiący koszt uzyskania przychodu.

Zdaniem Pana, zakup tego fotela można wprowadzić do ewidencji środków trwałych i naliczoną od niego amortyzację potraktować jako wydatek stanowiący koszt uzyskania przychodu.

Po przeanalizowaniu przedstawionego we wniosku Pana stanu faktycznego oraz na podstawie obowiązujących przepisów podaje się, że stanowisko zajęte we wniosku z dnia 14 lipca 2006r. jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami/ kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym.

Ustawodawca nie posługuje się bowiem kategorią kosztów prowadzonej działalności, lecz wiąże pojęcie kosztu z pojęciem przychodu.

A zatem należy stwierdzić, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

• wydatek musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodu;
• uzyskanie przychodu w wyniku poniesienia tego wydatku musi być przynajmniej prawdopodobne, a prawdopodobieństwo to musi być ocenione z punktu widzenia racjonalnie myślącego przedsiębiorcy;
• poniesienie wydatku musi być gospodarczo uzasadnione i celowe;
• wydatek ten nie należy do żadnej z kategorii kosztów wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu bądź na funkcjonowanie źródła przychodu. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż podatnik aby mieć możność dalszego zarobkowania i prowadzenia działalności gospodarczej musiał ponieść wydatek na zakup przedmiotowego fotela.

Natomiast z art. 22 ust 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyżej wynika, że kosztem uzyskania są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych / odpisy amortyzacyjne / dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z treścią art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1/ budowle, budynki oraz lokale będące odrębna własnością,

2/ maszyny, urządzenia i środki transportu,

3/ inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1ustawy o podatku dochodowym, zwane środkami trwałymi.

W związku z powyższym może Pan wymieniony fotel wprowadzić do ewidencji środków trwałych i naliczoną od niego amortyzację potraktować jako wydatek stanowiący koszt uzyskania przychodu.

Zgodnie z brzmieniem art. 14 b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa / j. t. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami/ pisemna interpretacja udzielona na podstawie art. 14 a § 1 Ordynacji podatkowej o zakresie i sposobie zastosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach podatnika nie jest wiążąca dla Pana, wiąże natomiast, co wynika z art. 14 b § 2, tutejszy organ podatkowy i organ kontroli skarbowej właściwy dla Pana - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Końcowo podaje się, że pisemna interpretacja udzielona na podstawie art. 14 a § 1 Ordynacji podatkowej dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania niniejszego postanowienia.