Pytanie:

Czy gmina, będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych powinna odprowadzać zaliczkę od kwot wypłaconych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych?

POSTANOWIENIE Na podstawie art. 14a, art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (tj. Dz.U. nr 8 z 2005r. poz. 60 z późn. zm.) oraz art. 13 pkt 6, art. 21 ust 1 pkt 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. nr 14 poz. 176 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dn. 5.07.2006r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w sprawie zasad opodatkowania kwot wypłacanych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wyszkowiestwierdzaże stanowisko przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe

Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 5.07.2006r. uzupełnionym pismem z dnia 5.09.2006r. Urząd Gminy w Somiance zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wyszkowie o wydanie interpretacji co do zakresu i stosowania prawa podatkowego w kwestii wyjaśnienia zasad opodatkowania kwot wypłaconych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych za udział w posiedzeniach.

Stan faktyczny opisany przez Wnioskodawcę: Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych jest organem wykonawczym powołanym przez Gminę w myśl ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r. nr 147 poz. 1231 ze zm.) do realizacji zadań określonych w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Komisja pełni funkcję inicjującą, kształtującą politykę w dziedzinie profilaktyki. Działa w sposób kolegialny. Zgodnie do art. 4 ust 5 w/w ustawy Rada Gminy uchwałą nr V/31/2003 ustaliła wysokość wynagrodzenia dla członków komisji i taki zapis został zamieszczony również w gminnym programie. Wynagrodzenie dla członków gminnej komisji nie wynika ze stosunku pracy ani ze stosunku cywilno-prawnego jakim jest umowa o dzieło czy umowa zlecenie, jest natomiast przychodem z tytułu pełnienia obowiązków obywatelskich i społecznych.

Pytanie: Czy gmina, będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych powinna odprowadzać zaliczkę od kwot wypłaconych członkom Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych?

Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenie wynikające z członkowstwa w komisji jest odpowiednikiem diety a "diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 2280zł" są wolne od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991r. (tj. Dz.U. nr 14 z 2000r. poz. 176). Stąd w świetle przedstawionych przepisów wynagrodzenie komisji powinno być wolne od podatku dochodowego.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa: W myśl art. 4 ust 1 ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r. nr 147, poz. 1231 ze zm.), prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji osób uzależnionych od alkoholu należy do zadań własnych gmin. Realizacja zadań, o których mowa w ww. przepisie jest prowadzona w postaci gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, stanowiącego część strategii rozwiązywania problemów społecznych, uchwalanego corocznie przez radę gminy (art. 4 ust 2 ww. ustawy).W celu realizacji tego programu wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) powołują gminne komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. W skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, przy czym za udział w pracach komisji otrzymują wynagrodzenie wg zasad, które określa rada gminy w gminnych programach rozwiązywania problemów alkoholowych (art. 4 ust 5 ww. ustawy). Stosownie do postanowień art. 9 ust 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem zwolnionych z opodatkowania wolą ustawodawcy (wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c ww. ustawy) oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art 13 pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 2 ustawy, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji rządowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, w tym także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej. Bez wątpienia należą do nich zatem wynagrodzenia członków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, określone przez Radę Gminy w gminnym programie rozwiązywania problemów alkoholowych. Biorąc pod uwagę, że ustawodawca wyraźnie wyodrębnia poszczególne źródła i rodzaje przychodów, jednoznacznie kwalifikując świadczenia otrzymywane przez członków komisji powoływanych przez organy samorządowe (art. 13 pkt 6 ww. ustawy), wynagrodzenia takie nie mogą być zaliczane do przychodów otrzymywanych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich (art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Konsekwencją powyższego jest m.in. wyłączenie stosowania wobec członków komisji samorządowych zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (obejmującego diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich). Zwolnienie to odnosi się bowiem wyłącznie do przychodów wymienionych w punkcie 5 art. 13 ustawy. Zasady opodatkowania dochodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 6 ustawy zostały określone w art. 41 ust 1 i 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl powołanego przepisu, płatnik (Urząd Gminy) wypłacający m.in. należności z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 6 ustawy, obowiązany jest pobrać zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19% należności, pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust 9 (przy czym zgodnie z art. 22 ust 9 pkt 4 ww. ustawy koszty uzyskania przychodu z tytułu określonego w art. 13 pkt 6 ustawy określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust 1 pkt 2 lit. b ustawy, których podstawę stanowi ten przychód; jeżeli podatnik udowodni, że poniesione koszty były wyższe, niż wynikające ze wskazanej powyżej normy procentowej - koszty te przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. Zgodnie z art. 42 ust 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym Urząd Gminy jako płatnik jest obowiązany przesłać podatnikom oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika - imienne informacje o wysokości dochodu, sporządzone według ustalonego wzoru. Stanowisko Strony jest nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja, co do zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego została dokonana dla stanu faktycznego opisanego we wniosku i w oparciu o przepisy obowiązujące w dniu jej udzielenia. Zmiana poszczególnych elementów stanu faktycznego może mieć wpływ na zmianę praw i obowiązków Podatnika. Zgodnie z art. 14 b § 1 - 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.Pouczenie:Na niniejsze postanowienie Stronie służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia (art. 236 i art. 239 w związku z art. 14a § 4 ustawy Ordynacja Podatkowa). Do zażalenia należy załączyć znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł (ustawa z dnia 09.09.2000 r. o opłacie skarbowej (tj. z 2004 r. Dz. U. Nr 253, poz. 2532).