Pytanie:

Czy podlegają odliczeniu od dochodu wydatki na używanie samochodu osobowego stanowiącego współwłasność Podatnika dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne?

W związku z powyższym Podatnik stoi na stanowisku, że powinien skorzystać z ulgi na dojazdy rehabilitacyjne za 2004r.

W dniu 25.04.2006r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu wydał postanowienie Znak: 1424/2150/4111/415/28/06 w którym stwierdził, że stanowisko Pani.....wyrażone w w/w wniosku jest nieprawidłowe.

Organ pierwszej instancji uzasadnił swoje stanowisko tym, że składając zeznanie podatkowe za 2004r. Podatnik nie posiadał w świetle art. 26 ust. 7d pkt 1 w/w ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst w Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 76 z późn.zm.) o podatku dochodowym od osób fizycznych orzeczenia o niepełnosprawności stanowiącego podstawę dla dokonania odliczeń od dochodu wydatków na dojazdy na zabiegi leczniczo rehabilitacyjne.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po przeanalizowaniu wniosku Pani..... oraz w/w postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, co następuje :

Stosownie do zapisu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późn.zm.) podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne, w myśl zapisu art. 26 ust. 7a pkt 14 w/w ustawy o podatku dochodowym, uważa się wydatki poniesione na : - używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zliczonej do grupy I lub II inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I i II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280,00 zł. Zgodnie z art. 26 ust. 7d w/w ustawy o podatku dochodowym warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek :

1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową, albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z przedstawionego przez Panią.......we wniosku stanu faktycznego wynika, że posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 08.11.2005r. zgodnie z którym została zaliczona do osób niepełnosprawnych a niepełnosprawność datuje się od czerwca 2004r.

W związku z tym wydatki poniesione przez Podatnika w 2004r. na używanie samochodu osobowego stanowiącego współwłasność Podatnika dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne podlegają odliczeniu od dochodu w świetle w/w przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uważa za prawidłowe stanowisko Pani.......zawarte we wniosku z dnia 09.03.2006r.

Zgodnie z art. 14b § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn.zm.) organ odwoławczy w drodze decyzji z urzędu zmienia albo uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 14a § 4 tej ustawy m.in. jeżeli rażąco narusza ono prawo. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie oczywiste, gdy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest ewidentnie sprzeczne z wyraźnym lub nie budzącym wątpliwości przepisem prawnym.

Zgodnie z regulacją art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej zmiana lub uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji wywiera skutek począwszy od rozliczenia podatku za miesiąc następujący po miesiącu, w którym decyzja została doręczona podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi, a gdy zmiana lub uchylenie postanowienia dotyczy podatków rozliczanych za rok podatkowy - począwszy od rozliczenia podatku za rok następujący po roku, w którym decyzja została doręczona podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi.

W związku z tym, że postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu rażąco narusza prawo należało orzec jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja nnie jest wiązaca dla podatnika, wiaze natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla Wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia (art.14b §1 i §2 Ordynacji podatkowej)

Od niniejszej decyzji stosownie do art.220 § 1, art. 221 i art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej Stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Radomiu, 26-600 Radom, ul. Struga 26/28 w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.

Odwołanie zgodnie z art. 222 Ordynacji podatkowej powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.