Pytanie:

Czy stanowią koszty uzyskania przychodów diety kierowcy prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie transportu krajowego i międzynarodowego?

Definicję kosztów uzyskania przychodów zawiera art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.), który stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem wymienionych w art. 23. Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 52 w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.Odrębnymi aktami prawnymi, o których mowa powyżej, są: ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002, Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 roku w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Art. 77 (5) kodeksu pracy określa kiedy pracownikowi przysługuje zwrot kosztów związanych z podróżą służbową. Z artykułu tego wynika, że istotą podróży służbowej jest wykonywanie określonego zadania charakteryzującego się incydentalnością i tymczasowością pobytu w miejscu jego wykonywania.
Praca kierowcy - właściciela firmy świadczącej usługi transportu krajowego i zagranicznego nie może być identyfikowana z odbywaniem krajowych i zagranicznych podróży służbowych. Podróż służbowa charakteryzuje się tym, że:
1. stanowi wyjątek od codziennych obowiązków,
2. daje swobodę wyboru m.in. godziny wyjazdu (powrotu), środka lokomocji, trasy.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą podróżą służbową jest ich wyjazd związany z tą działalnością poza stałe miejsce jej prowadzenia.

Przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności jest świadczenie usług kierowcy. Świadczenie usług tego typu nie może być traktowane jako podróż służbowa, bowiem czynności związane z realizacją tych usług i wiążące się z nimi podróże należą do istoty prowadzonej działalności, a zatem nie mogą być utożsamiane z podróżą służbową.
W przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który dopuszcza możliwość zaliczenia diet z tytułu podróży służbowej do kosztów uzyskania przychodów.
Mając na uwadze powyższe, stanowisko zawarte w piśmie z dnia 02.01.2006 r. jest nieprawidłowe.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika/ następcy prawnego podatnika/ osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli podatkowej.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Podgórze w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia (art. 236 Ordynacji podatkowej).