Pytanie:

Zaliczenie w koszty prowadzonej działalności gospodarczej umorzonych wierzytelności.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą, z której dochody opodatkowane są 19 % podatkiem określonym w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) ewidencjonując zdarzenia gospodarcze w księdze rachunkowej. We wniosku informuje Pan, że posiada w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą wierzytelności, które ze względu na złą sytuację finansową dłużników jak również brak majątku podlegającego egzekucji, są prawdopodobnie nieściągalne. W związku z powyższym pyta Pan czy wartość umorzonej wierzytelności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

Pana zdaniem wartość darowanego długu, po uzyskaniu specjalnego oświadczenia o przyjęciu zwolnienia z tego długu, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli uprzednio wartość ta została zaliczona do przychodów i od tej wartości zapłacony został podatek dochodowy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu udziela interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 14 (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) zostały zarachowane jako przychody należne. Jeżeli wierzytelności, których dotyczy wniosek zostały zaewidencjonowane jako przychody należne w minionych latach lub w trakcie trwania roku podatkowego to w momencie, w którym wierzytelności te zostaną umorzone, zaistnieje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Umorzenie wierzytelności jest sposobem wygaśnięcia zobowiązania, które następuje mimo niespełnienia określonego w umowie świadczenia przez dłużnika w ten sposób, że wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik to zwolnienie przyjmuje, o czym stanowi art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W celu umorzenia wierzytelności niezbędne jest zawarcie między stronami zobowiązania nowej umowy, która zawiera co najmniej zwolnienie dłużnika przez wierzyciela z obowiązku wykonania dotychczasowego zobowiązania oraz zgodę dłużnika na dokonanie tej czynności.

Każdemu wierzycielowi przysługuje prawo do zwolnienia dłużnika, bez względu na powody, z obowiązku spełnienia świadczenia będącego przedmiotem zobowiązania. Dla celów podatkowych niezbędne jest jednak zachowanie dodatkowych dwóch warunków koniecznych do uznania, że tę wierzytelność można zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, tj. zgody dłużnika na zwolnienie z obowiązku spełnienia dotychczasowego świadczenia oraz zaliczenia wierzytelności do przychodów należnych, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu podziela Pana stanowisko w sprawie i uznaje je - za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak zastosuje się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5 art. 14b.