Pytanie:

W jaki sposób należy zaewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów zlikwidowane wyroby gotowe, wyprodukowane w latach wcześniejszych i nie nadające się do sprzedaży z powodu ich uszkodzenia?

Likwidację wyrobów Podatnik zamierzał udokumentować sporządzonym komisyjnie protokołem zniszczenia, a ich wartość - z uwagi na zmianę charakteru wydatku - ująć w kolumnie 14 księgi, jako "pozostałe wydatki".

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ząbkowicach Śląskich działając w oparciu o art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 22.07.2005 r. Nr PD I/415/1/36/7/2005 stwierdził, że według stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania postanowienia stanowisko Podatnika przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu po przeanalizowaniu materiału zebranego w sprawie oraz obowiązujących przepisów prawa podatkowego stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Wydatki poniesione na wytworzenie określonego wyrobu z zamiarem jego sprzedaży, stanowią niewątpliwie koszty uzyskania przychodu producenta w rozumieniu tego przepisu.

U podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów wyprodukowane i niesprzedane wyroby, które w trakcie roku obciążają koszty uzyskania przychodu, muszą być ujmowane w spisie z natury sporządzanym na koniec każdego roku podatkowego, co wynika z § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.). Wyroby te, zgodnie z § 29 ust. 1 ww. rozporządzenia wycenia się według kosztu ich wytworzenia.

Wartość spisu z natury na koniec 2004 r. (pomniejszająca koszty tego roku) stanowi równocześnie wartość spisu z natury na początek 2005 r.

W przypadku likwidacji w trakcie 2005 r. wyrobów ujętych w remanencie początkowym ich wartość stanowić będzie w całości koszt uzyskania przychodu tego roku, z uwagi na to, iż nie będą one już objęte remanentem końcowym.

Zasady obliczania dochodu podatników prowadzących działalność gospodarczą wynikają z obowiązujących przepisów, a mianowicie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ust. 22-24 objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stanowiących załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - określających sposób obliczania dochodu podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Mając na uwadze, na co wyżej wskazano, należy stwierdzić, iż w związku z likwidacją w trakcie roku wyrobów, które były ujęte w remanencie początkowym, Podatnik nie powinien dokonywać w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jakichkolwiek dodatkowych zapisów (na plus bądź minus) po stronie kosztów. Jedynie - dla celów dowodowych - może w wolnej kolumnie 17 księgi wpisać zaszłości gospodarcze związane z likwidacją wyrobów, udokumentowaną protokołem likwidacyjnym.

W związku z tym należy stwierdzić, że przedstawione przez Podatnika stanowisko, zaakceptowane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ząbkowicach Śląskich, jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy w drodze decyzji zmienia lub uchyla z urzędu postanowienie wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo, orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także jeżeli niezgodność z prawem jest wynikiem zmiany przepisów.

Wobec wyżej przytoczonych argumentów Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu uznał, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 22.07.2005 r. Nr PD I/415/1/36/7/2005 rażąco narusza prawo, stąd orzekł jak na wstępie.