Istota interpretacji:

Elektroniczny komunikat IE 814 nie może być uważany za tożsamy z pisemnym powiadomieniem właściwego naczelnika urzędu celnego, o którym mowa w art. 118 ust. 5 ustawy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik prowadzi skład podatkowy. Dokonuje wysyłek ze składu podatkowego do innych składów podatkowych na terenie kraju i zagranicę w elektronicznym systemie EMCS. Każdorazowo przed wysyłką towarów akcyzowych podatnik generuje w systemie komunikat IE 814: Powiadomienie o wysyłce wyrobów. W odpowiedzi z systemu EMCS podatnik otrzymuje komunikat PL 716, który informuje podatnika o planowanej kontroli wysyłki lub jej braku. Komunikat IE 814 zawiera w sobie wszystkie informacje niezbędne, aby właściwie zidentyfikować planowaną wysyłkę tj. jaki towar będzie przedmiotem wysyłki, kiedy i gdzie się ona odbędzie oraz kto jest odbiorcą i czy na wyrobach są nałożone znaki akcyzy. Po 24 godzinach od wygenerowania komunikatu IE 814 następuje wysyłka. Komunikat IE 814 jest wysyłany do Izby Celnej w Krakowie, a stamtąd do właściwego urzędu celnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wysyłany elektronicznie komunikat IE 814 jest równoznaczny i może być uważany za tożsamy z pisemnym powiadomieniem właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego wymaganego na podstawie ustawy o podatku akcyzowym (art. 118 ust. 5)...

Zdaniem Wnioskodawcy, komunikat IE 814 może być uważany za tożsamy z pisemnym powiadomieniem właściwego naczelnika urzędu celnego o planowanym wyprowadzeniu wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego wymaganego na podstawie ustawy o podatku akcyzowym (art. 118 ust.5), gdyż spełnia on wszystkie wymogi dotyczące opisania wysyłki i trafia za pośrednictwem Izby Celnej do właściwego urzędu celnego, który na podstawie otrzymanych informacji posiada wszystkie szczegółowe dane na temat wysyłki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwana dalej ustawą, reguluje opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1).

W myśl art. 6 ustawy, do postępowań w sprawach wynikających z przepisów niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60, z późn. zm.), chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 118 ust. 1 ustawy, z obowiązku oznaczania znakami akcyzy zwalnia się wyroby akcyzowe, które są:

1. całkowicie niezdatne do użytku;
2. wyprowadzane ze składu podatkowego i przeznaczone do dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej lub na eksport;
3. umieszczane w składzie wolnocłowym lub wolnym obszarze celnym i przeznaczone do sprzedaży w jednostkach handlowych tam usytuowanych;
4. przewożone przez terytorium kraju w ramach procedury tranzytu w rozumieniu przepisów prawa celnego;
5. przewożone z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez terytorium kraju;
6. wyprodukowane na warunkach określonych w art. 47 ust. 1 pkt 1, 2, 4 lub 5 i przeznaczone do dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej lub na eksport.
   
   

Natomiast w myśl ust. 5 powyższego przepisu, wyroby akcyzowe określone w ust. 1 pkt 2, 3 i 6 mogą być bez znaków akcyzy wyprowadzone ze składu podatkowego, umieszczone w składzie wolnocłowym lub w wolnym obszarze celnym lub wydane z magazynu wyrobów gotowych, pod warunkiem pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego, umieszczenia wyrobów akcyzowych w składzie wolnocłowym lub w wolnym obszarze celnym lub wydania wyrobów akcyzowych z magazynu wyrobów gotowych. Właściwy naczelnik urzędu celnego może zarządzić konwojowanie wyrobów akcyzowych do granicy terytorium kraju w przypadku ich dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu albo do momentu umieszczenia ich w składzie wolnocłowym lub wolnym obszarze celnym. Konwojowanie odbywa się na koszt podatnika lub odbiorcy tych wyrobów.

W przedstawionym zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż prowadzi skład podatkowy, z którego dokonuje wysyłek do innych składów podatkowych na terenie kraju i zagranicę w elektronicznym systemie EMCS. Każdorazowo przed wysyłką towarów akcyzowych podatnik generuje w systemie komunikat IE 814: Powiadomienie o wysyłce wyrobów. W odpowiedzi z systemu EMCS podatnik otrzymuje komunikat PL 716, który informuje podatnika o planowanej kontroli wysyłki lub jej braku. Komunikat IE 814 zawiera w sobie wszystkie informacje niezbędne, aby właściwie zidentyfikować planowaną wysyłkę tj. jaki towar będzie przedmiotem wysyłki, kiedy i gdzie się ona odbędzie oraz kto jest odbiorcą i czy na wyrobach są nałożone znaki akcyzy. Po 24 godzinach od wygenerowania komunikatu IE 814 następuje wysyłka. Komunikat IE 814 jest wysyłany do Izby Celnej w Krakowie, a stamtąd do właściwego urzędu celnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą formy w jakiej powinno być dokonywane powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego, o którym mowa w art. 118 ust. 5 ustawy.

Zgodnie z art. 126 ustawy Ordynacja podatkowa sprawy podatkowe załatwiane są w formie pisemnej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Z powyższej regulacji wynika jedna z ogólnych zasad postępowania podatkowego – zasada pisemności, w myśl której sprawy podatkowe załatwiane są w formie pisemnej. W związku z nią ustawodawca w art. 118 ust. 5 ustawy mówi o pisemnym, nie zaś np. elektronicznym powiadomieniu właściwego naczelnika urzędu celnego. Analiza przepisów ustawy o podatku akcyzowym wskazuje, iż ustawodawca rozróżnia pojęcia "elektronicznie" oraz "pisemnie" i nie używa tych pojęć zamiennie. Dokonanie powyższego pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego jest istotne z punktu widzenia interesu podatnika, który z tego faktu wywodzić będzie korzystne dla siebie uprawnienie w postaci możliwości wyprowadzenia ze składu podatkowego wyrobów akcyzowych zwolnionych z obowiązku oznaczania znakami akcyzy, jak i z punktu widzenia organu podatkowego, dla którego pisemne powiadomienie będzie stanowiło materiał dowodowy o dokonanym przemieszczeniu.

Wobec powyższego, nie można zaakceptować stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawcę, że elektroniczny komunikat IE 814 może być tożsamy z pisemnym powiadomieniem właściwego naczelnika urzędu celnego. Taka interpretacja naruszałaby jedno z podstawowych założeń prawidłowej wykładni przepisów – racjonalność ustawodawcy. Gdyby wolą ustawodawcy była możliwość powiadamiania w formie elektronicznej wyartykułowałby to odpowiednio poprzez stosowne sformułowanie.

Dodatkowo należy wskazać, iż w systemie EMCS PL przesyłanie powiadomienia o planowanej wysyłce (PL 814) nie jest obowiązkowe, podmiot od razu może przesłać projekt e-AD (PL 815). Natomiast pisemne powiadomienie, o którym mowa w art. 118 ust. 5 ustawy jest warunkiem koniecznym do wyprowadzenia wyrobów zwolnionych z obowiązku oznaczania znakami akcyzy ze składu podatkowego, ich umieszczeniu w składzie wolnocłowym lub w wolnym obszarze celnym lub wydania z magazynu wyrobów gotowych.

Zatem za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż elektroniczny komunikat IE 814 może być uważany za tożsamy z pisemnym powiadomieniem, o którym mowa w art. 118 ust. 5 ustawy, bowiem powiadomienie to winno zostać złożone do właściwego naczelnika urzędu celnego w formie pisemnej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.