Istota interpretacji:

Zwolnienie z akcyzy wyprodukowanej z biogazu energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. prowadzi oczyszczalnię ścieków i jednym z produktów ubocznych procesów oczyszczania ścieków są osady ściekowe. W wyniku procesu fermentacji osadów ściekowych powstaje biogaz (kod CN 2711 29 00). Powstający biogaz wykorzystywany jest w generatorze energetycznym, a energia elektryczna i cieplna wytwarzana przez ten agregat wykorzystywana jest w całości dla zaspokojenia potrzeb energetycznych i cieplnych zakładu oraz na potrzeby technologiczne i bytowe. Obecnie firma posiada jeden generator o mocy nieprzekraczającej 1 MW (0,14 MW). Posiadane świadectwa pochodzenia nie są umorzone.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia określonego w treści § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r., który stanowi, że zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, niedostarczanej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Energia elektryczna zużywana na potrzeby własne będzie mogła skorzystać ze zwolnienia podatku akcyzowego określonego w treści § 9 rozporządzenia.

Dla skorzystania ze zwolnienia wynikającego z treści § 9 rozporządzenia niezbędne jest spełnienie wszystkich określonych w tym przepisie warunków:

1. zużyta energia musi zostać wyprodukowana z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW,
2. energia winna być nie dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą służących do przesyłania energii elektrycznej,
3. do produkcji energii elektrycznej należy wykorzystać wyroby energetyczne, od których została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
   
   

Sp. z o.o. spełnia kryterium łącznej mocy generatora, która wynosi 0,14 MW (a więc poniżej 1 MW). Jednocześnie energia wytworzona przez ten generator nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej, zużywana jest na potrzeby własne Spółki - spełniony jest więc warunek nr 2.

Biogaz (kod 2711 29 00) jest zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy, wyrobem energetycznym, który korzysta do dnia 31 października 2013 r. z zerowej stawki akcyzy na podstawie art. 164 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Spełniony jest więc również warunek nr 3, zgodnie z którym, do produkcji energii elektrycznej należy wykorzystać wyroby energetyczne od których została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4. zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5. import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6. zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
   
   

Z powyższego wynika, iż zużycie przez Spółkę wyprodukowanej przez nią energii elektrycznej na potrzeby własne – tj. dla zaspokojenia potrzeb energetycznych i cieplnych zakładu oraz na potrzeby technologiczne i bytowe jest czynnością opodatkowaną akcyzą, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 lub pkt 4 ustawy.

Należy również podkreślić, iż niezależnie od tego, czy dane zużycie korzysta ze zwolnienia, czy też nie, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 159, poz. 1070), zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, niedostarczanej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że warunki, o których mowa w ww. § 9 rozporządzenia są spełnione. Spółka wykorzystuje do produkcji energii elektrycznej generator o mocy 0,14 MW (a więc poniżej 1 MW). Jednocześnie energia wytworzona przez ten generator nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej (zużywana jest na potrzeby własne Spółki). Ponadto biogaz (kod CN 2711 29 00) w myśl art. 164 ust. 1 ustawy (jako wyrób wymieniony w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. a) tiret drugie) do dnia 31 października 2013 r. jest opodatkowany zerową stawką akcyzy.

Zatem zużywana przez Spółkę energia elektryczna w sytuacji opisanej we wniosku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego.

Stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.