Istota interpretacji:

Zużycie energii do podtrzymania procesu produkcyjnego wytworzenia energii elektrycznej

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada koncesję, ważną do dnia 31 marca 2011r. na wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych wydaną decyzja Prezesa Regulacji Energetyki z dnia 21 marca 2001r. Od 1 stycznia 2010 r. część wyprodukowanej energii elektrycznej w źródłach odnawialnych elektrowni wodnych (w granicach 0,5%) Wnioskodawca zamierza zużywać na potrzeby własne tj. między innymi na zasilanie niezbędnych urządzeń produkcyjnych, ogrzewanie i oświetlenie hali produkcyjnej oraz ogrzewanie i oświetlenie pomieszczeń socjalnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy biorąc pod uwagę treść przepisu art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym zużycie energii elektrycznej w:

• pomieszczeniach socjalnych i biurze kierownika, znajdujących się w budynkach elektrowni wodnych, użytkowanych przez pracowników zatrudnionych przy obsłudze i nadzorowaniu procesu produkcyjnego,
• budynku usług technicznych w którym zlokalizowany jest warsztat świadczący usługi naprawcze i remontowe dla podtrzymania procesu produkcyjnego oraz podręczny magazyn,
• byłym budynku portierni elektrowni, w którym obecnie znajdują się elementy infrastruktury teleinformatycznej oraz pomieszczenie socjalne wykorzystywane przez pracowników zatrudnionych przy obsłudze i nadzorowaniu procesu produkcyjnego,
• zużycie energii elektrycznej w oświetleniu terenu elektrowni wodnych należy zaliczyć do zużycia energii w celu podtrzymania procesu produkcyjnego...
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacjach opisanych powyżej, zużycie energii służy do podtrzymania procesu produkcyjnego wytworzenia energii elektrycznej i podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3 poz. 11 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. produkcja wyrobów akcyzowych;
2. wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3. import wyrobów akcyzowych;
4. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5. wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.
   
   

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4. zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5. import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6. zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
   
   

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza zużywać energię elektryczną na potrzeby własne tj. między innymi na zasilanie niezbędnych urządzeń produkcyjnych, ogrzewanie i oświetlenie hali produkcyjnej oraz ogrzewanie i oświetlenie pomieszczeń socjalnych. W opinii Wnioskodawcy zużycie energii elektrycznej w pomieszczeniach socjalnych i biurze kierownika, znajdujących się w budynkach elektrowni wodnych, użytkowanych przez pracowników zatrudnionych przy obsłudze i nadzorowaniu procesu produkcyjnego, w budynku usług technicznych, w którym zlokalizowany jest warsztat świadczący usługi naprawcze i remontowe dla podtrzymania procesu produkcyjnego oraz podręczny magazyn, w byłym budynku portierni elektrowni, w którym obecnie znajdują się elementy infrastruktury teleinformatycznej oraz pomieszczenie socjalne wykorzystywane przez pracowników zatrudnionych przy obsłudze i nadzorowaniu procesu produkcyjnego oraz zużycie energii elektrycznej w oświetleniu terenu elektrowni wodnych należy zaliczyć do zużycia energii w celu podtrzymania procesu produkcyjnego.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 cyt. ustawy, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych.

Powyższy przepis jest implementacją art. 14 lit. a dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. L Nr 283, str. 51), który stanowi Państwa Członkowskie zwalniają następujące produkty od podatku na warunkach, które ustanawiają do celów zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania takich zwolnień oraz zapobieżenia jakimkolwiek oszustwom podatkowym, unikaniu lub nadużyciom produkty energetyczne i energię elektryczną wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej oraz energię elektryczną wykorzystywana do utrzymania zdolności do produkcji energii elektrycznej. Państwa Członkowskie mogą jednakże ze względów polityki ochrony środowiska, poddać te produkty opodatkowaniu bez konieczności uwzględniania minimalnych poziomów opodatkowania ustanowionych w niniejszej dyrektywie. W takim przypadku opodatkowanie tych produktów nie będzie brane pod uwagę do celów zachowania minimalnego poziomu opodatkowania energii elektrycznej ustanowionego w art. 10.

Z treści ww. przepisów wynika, że prawodawca, zarówno krajowy, jak i unijny rozróżnia dla celów zwolnienia od akcyzy dwa rodzaje zużycia energii elektrycznej, zużycie jej do produkcji energii elektrycznej i zużycie do utrzymania (podtrzymania) zdolności do tej produkcji.

W pierwszym przypadku zużycie energii elektrycznej następuje bezpośrednio w procesie produkcji, natomiast w drugim przypadku jej zużycie następuje w procesach, bez których proces produkcji energii elektrycznej byłby niemożliwy. Jako przykład może służyć sytuacja, w której określone urządzenie służące do produkcji energii elektrycznej czasowo jej nie produkuje, np. w czasie konserwacji lub naprawy, a energia elektryczna jest zużywana do utrzymania tego urządzenia w stanie umożliwiającym podjęcie produkcji energii elektrycznej po zakończeniu jego postoju.

Przedmiotowemu zwolnieniu podlega zatem zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej oraz jej inne niezbędne zużycie, technologicznie nierozłącznie związane z tym procesem.

Mając powyższe na względzie nie można uznać za zużycie energii w celu podtrzymania procesu produkcyjnego wykorzystania energii elektrycznej w budynkach elektrowni wodnych, użytkowanych przez pracowników zatrudnionych przy obsłudze i nadzorowaniu procesu produkcyjnego, w budynku usług technicznych, w którym zlokalizowany jest warsztat świadczący usługi naprawcze i remontowe dla podtrzymania procesu produkcyjnego oraz podręczny magazyn, w byłym budynku portierni elektrowni, w którym obecnie znajdują się elementy infrastruktury teleinformatycznej oraz pomieszczenie socjalne wykorzystywane przez pracowników zatrudnionych przy obsłudze i nadzorowaniu procesu produkcyjnego oraz zużycie energii elektrycznej w oświetleniu terenu elektrowni wodnych.

W związku z powyższym zużycie energii elektrycznej w celu wskazanym przez Wnioskodawcę nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.