Istota interpretacji:

W świetle przepisów art. 80 ust. 1 ustawy, akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.Wnioskodawca nie powinien przy sprzedaży, opisanych we wniosku samochodów marki X klasyfikowanych do grupy PKWiU 34.10.41, naliczać podatku akcyzowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest dealerem samochodów firm X oraz Y.

Wśród aut, które Spółka otrzymuje do dalszej odsprzedaży znajdują się samochody marki Y. Z dostarczonej homologacji wynika, iż są to samochody ciężarowe, o pojemności silnika 2477 cm3, liczbie siedzeń 5 (2 fotele z przodu i 3 osobowa kanapa z tyłu), rodzaju nadwozia typu pickup (4-drzwiowa kabina oraz odkryta skrzynia ładunkowa).

Do września 2007 r. przy zakupie tych aut, w celu ich dalszej odsprzedaży, Spółka otrzymywała od kontrahenta faktury, na których nie była naliczana akcyza. Obecnie dostawca wskazanych samochodów nalicza na fakturach 13,6% akcyzy. Wnioskodawca przy odsprzedaży również nalicza podatek akcyzowy.

Kontrahent Spółki uzasadnia powyższe, odmiennym uregulowaniem opodatkowania samochodów w ustawie o podatku od towarów i usług, która jego zdaniem zalicza przedmiotowe samochody do ciężarowych oraz innym w ustawie o podatku akcyzowym.

Zainteresowany dodaje również, iż dowiedział się, że inni dealerzy - o analogicznym do Wnioskodawcy obszarze działalności - przy sprzedaży podobnych samochodów nie naliczają akcyzy, a naliczoną akcyzę przy zakupie zaliczają do kosztów firmy.

Spółka nadmienia również, iż jeden z samochodów marki Y został zarejestrowany jako samochód testowy. W dokumencie rejestracyjnym wydanym przez Urząd Miasta w …, Wydział Komunikacji uznał ten samochód za ciężarowy.

Z informacji zawartej w uzupełnieniu do złożonego wniosku wynika m.in., iż samochody marki Y klasyfikowane są do grupy PKWiU 34.10.41, oraz że są to samochody niezarejestrowane na terytorium kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca postępuje w sposób prawidłowy naliczając przy sprzedaży należną akcyzę...

Czy prawidłowo wskazane samochody w świetle właściwych przepisów należy zakwalifikować jako osobowe, od których nalicza się akcyzę...

Zdaniem Wnioskodawcy, w ustawie o podatku akcyzowym, w załączniku nr 1 jako samochody podlegające akcyzie określa się samochody i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi).

Spółka twierdzi, iż postępuje prawidłowo naliczając akcyzę przy dalszej odsprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Wnioskodawca wskazuje, iż przedmiotem jego działalności jest sprzedaż niezarejestrowanych na terytorium kraju samochodów.

Powyższa działalność w świetle art. 80 ust. 1 ustawy, podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Tym niemniej należy zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotem wniosku są samochody marki Y klasyfikowane przez Wnioskodawcę do symbolu PKWiU 34.10.41.

Zauważyć zatem należy, iż prawodawca w art. 3 ust. 1 ustawy wskazuje, iż do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Jak wskazano powyżej załącznik nr 1 do ustawy określa wyroby podlegające akcyzie tzn. wyroby akcyzowe. W świetle uregulowań pozycji 59 załącznika nr 1, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wyrobem akcyzowym są samochody osobowe klasyfikowane do grupy PKWiU 34.10.2.

Zainteresowany twierdzi natomiast, iż dokonuje odsprzedaży wyrobów klasyfikowanych do grupy PKWiU 34.10.41 czyli samochodów, które analizowane przepisy nie zaliczają do samochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w świetle powołanych przepisów Wnioskodawca nie powinien przy sprzedaży opisanych we wniosku samochodów naliczać podatku akcyzowego.

Odnośnie natomiast drugiego zagadnienia wskazanego przez Wnioskodawcę należy wyjaśnić, iż tut. Organ podatkowy jako niewłaściwy rzeczowo nie dokonuje klasyfikacji wyrobów, a niniejsza interpretacja jest o tyle prawidłowa o ile trafne i prawidłowe są elementy składowe przedstawionego stanu faktycznego, a w szczególności klasyfikacja statystyczna sprzedawanego przez Wnioskodawcę samochodu marki Y.

Zgodnie bowiem z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych - na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w …, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.