Istota interpretacji:

Istota interpretacji: Klasyfikacja dodatków do paliw, niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, do wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą wyrobu akcyzowego o nazwie 2-ethylheksyl nitrate (Nitrocet-50) o symbolu PKWiU 24.14.53-79.90 i kodzie CN 2920 9085 90, który jest stosowany jako dodatek do paliw.

Zgodnie z poz. 6 załącznika nr 1 (wykaz wyrobów akcyzowych) do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi są wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

Ponieważ wyroby te nie są wymienione w załączniku nr 2 do ww. ustawy (wykaz wyrobów akcyzowych zharmonizowanych), były więc przez Spółkę traktowane jako wyroby niezharmonizowane objęte akcyzą ze względu na przeznaczenie.

Od miesiąca maja 2004 r. do listopada 2006 r. Spółka płaciła należny podatek z tytułu dostaw wewnątrzwspólnotowych, a następnie składała wniosek wraz z wymaganymi dokumentami o zwrot zapłaconej akcyzy od wyrobów niezharmonizowanych. Zwroty były uznawane decyzjami Naczelnika Urzędu Celnego w Gliwicach.

Od miesiąca grudnia 2007 r. w wyniku połączenia dwóch odrębnych spółek powstała nowa Spółka, co spowodowało zmianę właściwości Naczelnika Urzędu Celnego. Obecnie właściwym dla Wnioskodawcy w zakresie podatku akcyzowego jest Naczelnik Urzędu Celnego w Katowicach., który poddał w wątpliwość, czy produkowany i sprzedawany przez Spółkę wyrób jest wyrobem akcyzowym niezharmonizowanym.

Zostało wystosowane pismo do Ministerstwa Finansów. W odpowiedzi Dyrektor Departamentu Podatku Akcyzowego i Ekologicznego stwierdził, iż wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN, są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi. Wyroby te co do zasady, podlegają produkcji w składzie podatkowym, jednakże, możliwa jest produkcja poza składem podatkowym dodatków lub domieszek do paliw jeżeli nie stanowią one samoistnego paliwa wykorzystywanego do napędu i nie mogą być w żadnej sytuacji wykorzystane jako paliwo.

Naczelnik Urzędu Celnego w Katowicach po otrzymaniu odpowiedzi uznaje ww. wyrób jako wyrób zharmonizowany. Spółka występuje o zwrot zapłaconej akcyzy na terytorium kraju, w oparciu o dokumenty wymienione w § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy produkowany przez Spółkę wyrób o symbolu PKWiU 24.14.53-79.90 i kodzie CN 2920 9085 90 jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi są paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do tej ustawy. Natomiast według art. 62 ust. 1 tej ustawy do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się wyroby wymienione w poz. 1 - 12 załacznika nr 2 do ustawy oraz pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

W pismach Ministerstwa Finansów uznano N - 50 za wyrób akcyzowy zharmonizowany powołując się na argument, że art. 62 ust. 1 tej ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisu ogólnego jakim według Ministerstwa Finansów jest art. 2 pkt 2 tej ustawy. Jednakże w opinii Wnioskodawcy, stanowisko to jest błędne, ponieważ art. 2 pkt 2 ww. ustawy przedstawia definicję wyrobu akcyzowego i nie jest przepisem ogólnym tylko zaliczanym do tzw. słownika ustawy, natomiast art. 62 ust. 1 ww. ustawy szczegółowo określa paliwa silnikowe i oleje opałowe. Oznacza to, że wyrób sprzedawany przez Spółkę można co prawda zaliczyć do paliw silnikowych i olejów opałowych, nie zmienia to jednak faktu, że nie jest on określony w załączniku nr 2 zgodnie z art. 2 pkt 2 ww. ustawy, a tym samym istnieje wątpliwość, czy jest to wyrób zharmonizowany.

Aby dany wyrób można było zaliczyć do wyrobów akcyzowych zharmonizowanych musi on spełniać łącznie dwie przesłanki określone w art. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Wyrób taki powinien być paliwem silnikowym, olejem opałowym gazem, napojem alkoholowym lub wyrobem tytoniowym oraz być określony w załączniku nr 2 do ww. ustawy.

Sprzedawany przez Spółkę wyrób spełnia tylko jeden z tych warunków (nie został określony w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym), co oznacza, że nie można go zaliczyć do wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) reguluje opodatkowanie wyrobów podatkiem akcyzowym oraz określa zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą i oznaczania niektórych z tych wyrobów znakami akcyzy (art. 1).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy wyrobami akcyzowymi są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy, a wyroby akcyzowe zharmonizowane to paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 2 do ustawy.

W myśl art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy do paliw silnikowych i olejów opałowych w rozumieniu ustawy zalicza się: wyroby wymienione w pozycji 1-12 załącznika nr 2 do ustawy, a także pozostałe wyroby przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na symbol PKWiU i kod CN.

Z powyższego wynika zatem, że ustalając zakres pojęciowy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie można ograniczyć się wyłącznie do treści załącznika nr 2 do ustawy, ale należy brać pod uwagę także inne przepisy ustawy o podatku akcyzowym, w tym przypadku art. 62 ust. 1.

Stosowanie do postanowień art. 62 ust. 1 ww. ustawy, za wyrób akcyzowy zharmonizowany powinien być uznany każdy wyrób:

1. przeznaczony do użycia jako paliwo silnikowe albo jako dodatek lub domieszka do paliwa silnikowego;
2. oferowany na sprzedaż jako paliwo silnikowe albo jako dodatek lub domieszka do paliwa silnikowego;
3. używany jako paliwo silnikowe lub jako dodatek lub domieszka do paliwa silnikowego.
   
   

W świetle sformułowania zawartego w art. 62 ust. 1: "wyroby przeznaczone do użycia jako paliwa silnikowe albo jako dodatki do użycia lub domieszki do paliw silnikowych" o kwestii uznania danego wyrobu za akcyzowy zharmonizowany, winno decydować jego bezpośrednie przeznaczenie do celów napędowych.

Należy wskazać, iż krajowe regulacje prawne w zakresie obrotu i opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobami, o których mowa w art. 62 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, są zgodne z przepisami prawa wspólnotowego. Przede wszystkim regulacje te spełniają wymagania i warunki określone w Dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. L Nr 283 str. 51).

W szczególności nie jest sprzeczne z celami dyrektywy 2003/96/WE oraz z praktyką stosowania przepisów wspólnotowych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej uznanie, iż na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku akcyzowym, wyroby określone jako paliwa silnikowe ze względu na ich przeznaczenie, są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi. Uzasadniając powyższe, wskazać należy, że katalog wyrobów energetycznych został zawarty w art. 2 ust. 1 ww. dyrektywy 2003/96/WE. Do wyrobów tych zalicza się:

1. produkty objęte kodami CN 1507 do 1518, jeżeli są one przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe;
2. objętych kodami CN 2701, 2702 i 2704 do 2715;
3. objętych kodami CN 2901 i 2902;
4. objętych kodem CN 2905 11 00, które nie są pochodzenia syntetycznego, jeśli są one przeznaczone do stosowania jako paliwo do ogrzewania lub paliwo silnikowe;
5. objętych kodem CN 3403;
6. objętych kodem CN 3811;
7. objętych kodem CN 3817;
8. objętych kodem CN 3824 90 99, jeśli są one przeznaczone do stosowania jako paliwa do ogrzewania lub paliwo silnikowe.
   
   

Dodatkowo, zgodnie z art. 2 ust. 3 (akapit drugi) ww. Dyrektywy 2003/96/WE, oprócz wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym wymienionych w ust. 1 opodatkowaniu temu podlegają również wszelkie inne wyroby przeznaczone do wykorzystania, oferowane na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwo silnikowe lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych, podlegają opodatkowaniu według stawki przyjętej dla równoważnego paliwa silnikowego.

Z powyższego wynika, iż krajowe regulacje w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych bez względu na to, do jakiego symbolu PKWiU i kodu CN zostały zaklasyfikowane są zgodne z zasadami prawa wspólnotowego określonymi w ww. Dyrektywie.

Zatem podmiot, który produkuje określony wyrób, następnie zużywa go w niezmienionej postaci jako paliwo silnikowe lub jako dodatek do produkowanych przez siebie paliw silnikowych, bądź oferuje taki produkt na sprzedaż jako samoistne paliwo lub jako dodatek zużywany w tej postaci do produkcji paliw, bezpośrednio przeznacza ten wyrób do celów napędowych. Wówczas, zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami, koniecznym staje się traktowanie takiego wyrobu jako akcyzowego zharmonizowanego.

Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej produkuje i sprzedaje wyrób o nazwie 2-ethylheksyl nitrate o symbolu PKWiU 24.14.53-79.90 i kodzie CN 2920 9085 90 będący dodatkiem do paliw silnikowych.

W takiej sytuacji stwierdzić należy, iż przedmiotowy wyrób będący dodatkiem do paliw jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym, zarówno w rozumieniu ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym jak również Dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Wobec powyższego stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznać należy zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.