Istota interpretacji:

Czy stanowisko Wnioskodawcy, dotyczące powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu, wcześniej niezarejestrowanego na terytorium Polski, z dniem zakupu (nabycia prawa rozporządzania samochodem jak właściciel) zgodnie z zapisem art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 poz. 11 ze zm.), jest prawidłowe?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć z niemieckim komisem samochodów osobowych umowy o:

1. wynajem terenu/pomieszczeń ekspozycyjnych,
2. współpracy w zakresie ekspozycji i prezentacji samochodów osobowych używanych będących własnością kontrahenta zagranicznego.

Kontrahent niemiecki dostarczy do Zainteresowanego samochody osobowe używane, stanowiące jego własność, które będą eksponowane na wynajętym placu/pomieszczeniu. w ramach drugiej z umów Wnioskodawca będzie zajmował się prezentacją samochodów klientom. w przypadku, gdy klient będzie zainteresowany zakupem używanego samochodu, Zainteresowany zakupi go od właściciela z Niemiec, jako nabycie wewnątrzwspólnotowe i zapłaci podatek akcyzowy.

W związku z tym, że nabycie towaru nastąpi po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium Polski, obowiązek podatkowy powstanie z dniem nabycia prawa rozporządzania samochodem jak właściciel.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stanowisko Wnioskodawcy, dotyczące powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu, wcześniej niezarejestrowanego na terytorium Polski z dniem zakupu (nabycia prawa rozporządzania samochodem jak właściciel) zgodnie z zapisem art. 101 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. u. Nr 3 poz. 11 ze zm.), jest prawidłowe...

Zdaniem Wnioskodawcy, stanowisko dotyczące powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego jest następujące: obowiązek podatkowy z powyższego tytułu nastąpi w momencie zawarcia transakcji kupna – sprzedaży pomiędzy Zainteresowanym a kontrahentem niemieckim.

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającym załącznik i Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, mowa jest o następujących samochodach osobowych – pojazdy samochodowe wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej:

• do 1000cm3(CN) 8703 21 90,
• 1000 - 1500cm3(CN) 8703 22 90,
• 1500 - 3000cm3(CN) 8703 23 90.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. u. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, zwanym dalej akcyzą, podlegają wyroby akcyzowe oraz samochody osobowe. Ustawa określa także organizację obrotu wyrobami akcyzowymi oraz oznaczanie znakami akcyzy.

Nabycie wewnątrzwspólnotowe – na podstawie art. 2 pkt 9 ustawy – jest to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z treścią art. 102 ust. 1 ustawy, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.

Przepis art. 100 ust. 3 ustawy, wprowadza zasadę jednolitości opodatkowania podatkiem akcyzowym samochodów osobowych stanowiąc, że jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

Przepis powyższy wyraża jedną z głównych cech podatku akcyzowego, jakim jest jednokrotność opodatkowania. Jednofazowość opodatkowania podatkiem akcyzowym sprzedaży samochodów osobowych po dniu 1 marca 2009 r. przejawia się tym, że akcyza płacona jest na pierwszym szczeblu obrotu na terytorium kraju. Konsekwentnie, każda następna transakcja, której przedmiotem będą samochody osobowe, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a podmiot dokonujący takiej transakcji nie powinien być traktowany jako podatnik akcyzy.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza zawrzeć z niemieckim komisem samochodów osobowych umowy o:

• wynajem terenu/pomieszczeń ekspozycyjnych,
• współpracy w zakresie ekspozycji i prezentacji samochodów osobowych używanych będących własnością kontrahenta zagranicznego.
  
  

Kontrahent niemiecki dostarczy do Zainteresowanego samochody osobowe używane, stanowiące jego własność, które będą eksponowane na wynajętym placu/pomieszczeniu. w ramach drugiej z umów Wnioskodawca będzie zajmował się prezentacją samochodów klientom.

Reasumując, w świetle powołanych wyżej przepisów, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodów osobowych powstanie z dniem przemieszczenia przedmiotowych samochodów osobowych przez kontrahenta niemieckiego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju a podatnikiem (stosownie do wyżej powołanego art. 102 ust. 1) będzie kontrahent niemiecki.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.