Istota interpretacji:

należy wskazać, że przepis art. 30 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym upoważnia do zwolnienia od podatku akcyzowego w przypadku, jeśli wskutek zdarzenia losowego, siły wyższej lub innego zdarzenia wyłączającego bezprawność lub winę Podatnika, pomimo dochowania wszystkich środków należytej staranności, wykaże on zaistnienie okoliczności, w jakich powstał ubytek. Nie oznacza to jednak, że przepis ten odnosi się obligatoryjnie do wszystkich zdarzeń wskazanych we wniosku. Każda okoliczność czy zdarzenie w wyniku którego nastąpił ubytek paliwa, wymaga odrębnego postępowania dowodowego

1. nie jest prawidłowe stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie zawarte w interpretacji indywidualnej wydanej w imieniu Ministra Finansów Nr IPPP3/443-127/09-2/CS z dnia 12 maja 2009 r., uznające za nieprawidłowe stanowisko Spółki Akcyjnej zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2009 r.;
2. nie jest prawidłowe stanowisko Spółki Akcyjnej zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 13 lutego 2009 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka Akcyjna zwana dalej Wnioskodawcą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi bunkrowania statków w paliwo żeglugowe. Paliwo dostarczane jest zarówno na statki polskie jak i statki zarejestrowane w innych krajach przy pomocy bunkierek - małych tankowców (statków morskich). W zakresie prowadzonej działalności Wnioskodawca będzie posiadać status podmiotu pośredniczącego w rozumieniu art. 2 pkt 23 (kupuje paliwa żeglugowe celem ich dalszej odsprzedaży) oraz podmiotu zużywającego w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy (zużywa paliwa żeglugowe na własne potrzeby - uprawianie żeglugi morskiej).

Z uwagi na ciąg logistyczny zakupywanego paliwa zwolnionego z podatku ze względu na przeznaczenie oraz doświadczenie Wnioskodawcy istnieje ryzyko, iż podczas transportu tego paliwa np.

1. ze składu podatkowego do Wnioskodawcy,
2. w trakcie nabycia wewnątrzwspólnotowego,
3. w trakcie importu z kraju trzeciego, kiedy stosowane są różne środki transportu np. statek morski, transport kolejowy, transport drogowy,
4. jak również podczas operacji przeładunkowych,

nastąpi utrata/strata/ubytek tego paliwa, np. wskutek zdarzeń losowych takich jak:

1. przypadkowy rozlew paliwa,
2. wypadek morski, drogowy, kolejowy,
3. inne zdarzenie losowe lub siła wyższa. Zdarzenia takie lub siła wyższa i ich zaistnienie będzie należycie udokumentowane a Spółka będzie w stanie wykazać te okoliczności.

Wnioskodawca nie posiada ustalonych w trybie art. 85 ww. ustawy norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.

W związku z zaistniałym stanem faktycznym Wnioskodawca zadał następujące pytanie:

Czy będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego wskazanego w art. 30 ust 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. Nr 3, poz.11).

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mógł on skorzystać z przedmiotowego zwolnienia.

Stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie zawarte w interpretacji indywidualnej wydanej w imieniu Ministra Finansów:

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego dla ubytków paliwa powstałych wskutek zdarzenia losowego lub siły wyższej.

Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy - przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. produkcja wyrobów akcyzowych,
2. wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego,
3. import wyrobów akcyzowych,
4. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego,
5. wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3,

a także zgodnie z ust. 3 powyższego artykułu również ubytki wyrobów akcyzowych.

Dokonując analizy treści zdarzenia przyszłego Dyrektor Izby Skarbowej powołał przepis art. 30 ust. 3 ww. ustawy który stanowi, iż zwalnia się od akcyzy ubytki wyrobów akcyzowych powstałe wskutek zdarzenia losowego lub siły wyższej pod warunkiem, że podatnik wykaże zaistnienie okoliczności uprawniających do zwolnienia. Jednocześnie wskazał, iż art. 14 ust. 1 dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania stanowi, że uprawnieni właściciele składów są zwolnieni od podatków za występujące ubytki, na mocy porozumienia o zawieszeniu, które zostają przypisane czynnikom losowym i siłom wyższym oraz ustalone przez zainteresowane państwo członkowskie i, że będą oni także zwolnieni, na mocy porozumienia o zawieszeniu, od podatku od ubytków powstałych podczas produkcji i przetwarzania, składowania i transportu. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż każde państwo członkowskie ustala warunki, na których te zwolnienia zostaną przyznane i, że zwolnienia te stosuje się w takim samym stopniu do podmiotów gospodarczych wymienionych w art. 16 podczas transportu wyrobów na mocy porozumienia o zawieszeniu podatku akcyzowego.

Odnosząc się do pojęcia "zdarzenia losowego" Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż nie jest ono zdefiniowane przez ustawodawcę i dlatego należy je rozumieć zgodnie ze znaczeniem, jakie ma ono w języku potocznym. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej mówiąc o "zdarzeniach niezależnych od podatnika" należy mieć na myśli nie tylko te zdarzenia do których zaistnienia Podatnik nie tylko nie przyczynił się, ale którym winien również był zapobiec. Również siła wyższa powinna być rozumiana jako okoliczności niezależne od podmiotu, nadzwyczajnych i niemożliwych do przewidzenia.

Reasumując Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że przepis art. 30 ust. 3 ww. ustawy upoważnia do zwolnienia od podatku akcyzowego w przypadku, jeśli wskutek zdarzenia losowego, siły wyższej lub innego zdarzenia wyłączającego bezprawność lub winę podatnika, pomimo dochowania wszystkich środków należytej staranności, wykaże on zaistnienie okoliczności, w jakich powstał ubytek. Nie oznacza to jednak, że przepis ten odnosi się obligatoryjnie do wszystkich zdarzeń wskazanych we wniosku. Każda okoliczność czy zdarzenie w wyniku którego nastąpił ubytek paliwa, wymaga odrębnego postępowania dowodowego.

Po zapoznaniu się z materiałami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje:

Zasady opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych na terenie kraju uregulowane zostały w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z późn. zm.) oraz w rozporządzeniach wykonawczych do tej ustawy.

Stosownie do postanowienia art. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Wskazane przez Wnioskodawcę wyroby akcyzowe zwolnione od podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie dostarczone do odbiorcy z zachowaniem warunków zwolnienia określonymi w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym i przez niego odebrane korzystają ze zwolnienia od akcyzy na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z późn. zm.). Natomiast paliwo żeglugowe, co do którego deklarowano korzystanie ze zwolnienia od akcyzy ze względu na przeznaczenie jw., ale nie zostało dostarczone do odbiorcy, podlega opodatkowaniu akcyzą z uwagi na to, iż nie zostało zużyte zgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zastosowania zwolnienia.

Na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku akcyzowym, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy.

Jednocześnie na podstawie art. 2 pkt 20 ustawy o podatku akcyzowym, ubytki wyrobów akcyzowych stanowią wszelkie straty:

1. wyrobów akcyzowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych lub wyrobów tytoniowych,
2. napojów alkoholowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie.

Zatem ustawodawca nie uznaje za ubytki wyrobów akcyzowych innych strat wyrobów akcyzowych, niż zdefiniowane w art. 2 pkt 20 ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji w stosunku do tych wyrobów nie mają zastosowania ustawowe regulacje wynikające z art. 30 ust. 3 oraz art. 85 ustawy o podatku akcyzowym i wyroby te podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W świetle powyższego dla przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Reasumując zarówno stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i dokonaną z upoważnienia Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie interpretację indywidualną - należy uznać za nieprawidłowe.

Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2009 r. i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji.

Wnioskującemu przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.