Istota interpretacji:

produkcja denaturatu na bazie nabytego alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji WE 3199/93

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Przedmiotem działalności jest produkcja denaturatu. Produkcja polega na zmianie mocy, zabarwieniu i rozlewie w opakowania jednostkowe do pojemności 1 litr alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji WE 3199/93 z dnia 22 listopada 1993r. Produkcja odbywa się w składzie podatkowym pod szczególnym nadzorem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy produkcja denaturatu (zmiana mocy do 92%, zabarwienie, rozlew) z alkoholu etylowego całkowicie skażonego zwolnionego z akcyzy (Dz. U. Nr. 3 poz. 11 art. 30 ust. 9 pkt 1), który można nabywać poza procedurą zawieszenia akcyzy musi odbywać się w składzie podatkowym pod szczególnym nadzorem... W jakich okolicznościach można sprzedawać denaturat, a w jakich alkohol etylowy całkowicie skażony nieprzerobiony.

Zdaniem Wnioskodawcy alkohol etylowy całkowicie skażony (Dz. U. Nr. 3 poz. 11 art. 30 ust. 9 pkt 1) jest całkowicie zwolniony z akcyzy i nie podlega przepisom o szczególnym nadzorze podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11) wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, napoje alkoholowe, oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Ponadto stosownie do art. 93 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej.

Stosownie do art. 93 ust. 2 ww. ustawy produkcją alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie, przetwarzanie, oczyszczanie, skażanie lub odwadnianie alkoholu etylowego a także jego rozlew.

Art. 47 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji określonych w ust. 1-6.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym na mocy której zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

W przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym jak i przepisach zawartych w rozporządzeniach wykonawczych do ww. ustawy prawodawca nie zawarł dodatkowych warunków dla zastosowania zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż nabywany przez Wnioskodawcę wyrób o kodzie CN 2207 20 jest w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym alkoholem etylowym podlegającym opodatkowaniu akcyzą, który jeżeli jest całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażenia alkoholu etylowego na podstawie Rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego.

W tym miejscu zauważyć trzeba, iż należy rozróżnić zwolnienie z akcyzy określone w art. 30 ust. 9 pkt 1 ww. ustawy od zwolnień od podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie, które zostały określone w art. 32 cyt. ustawy.

W art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy zostało wymienione obligatoryjne zwolnienie alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem komisji (WE) 3199/93, niezależne od przeznaczenia wyrobów. Natomiast zwolnienie z akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na przeznaczenie zostało odrębnie określone w art. 32 cyt. ustawy, dla którego prawodawca określił odpowiednie warunki przy spełnieniu których ma ono zastosowanie.

Stosownie do powyższego, warunki zwolnienia z akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na przeznaczenie określone w art. 32 ww. ustawy nie mają zastosowania do zwolnienia z akcyzy przedmiotowego wyrobu wymienionego w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, iż Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności produkcji denaturatu, polegającej na zmianie mocy, zabarwienia i rozlania do opakowań o pojemności 1 litr (z nabytego alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z rozporządzeniem Komisji WE 3199/93), uzyskał obligatoryjne zwolnienie z akcyzy na mocy art. 30 ust. 9 pkt 1, Spółka nie jest zobowiązana do prowadzenia składu podatkowego.

Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego (Dz. U. Nr 65, poz. 598 ze zm.) szczególnym nadzorem podatkowym są objęte:

1. wyroby akcyzowe objęte procedurą zawieszenia poboru podatku akcyzowego lub objęte zwolnieniem od podatku akcyzowego ze względu na przeznaczenie, określone w załączniku nr 2 do ustawy w

1. 13, zwane dalej "piwem",
2. 14-16, zwane dalej "wyrobami winiarskimi",
3. 17, zwane dalej "alkoholem etylowym",
4. 18, zwane dalej "napojami spirytusowymi".
   
   

W myśl powyższego nabywany przez Wnioskodawcę alkohol etylowy skażony zgodnie z Rozporządzeniem Komisji 3199/93, który używany jest do produkcji denaturatu, polegającej na zabarwieniu skażonego alkoholu, zmianie jego mocy i rozlewie do butelek o pojemności jednego litra, korzystają z obligatoryjnego zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, nie podlega rygorom szczególnego nadzoru podatkowego.

Zatem przy zwolnieniu z akcyzy alkoholu etylowego całkowicie skażonego zgodnie z Rozporządzeniem Komisji nr 3199/93, podlegającemu przez Wnioskodawcę przetwarzaniu w postaci jego barwienia, rozcieńczania i rozlewania, nie objętego procedurą zawieszenia poboru akcyzy, ani nie podlegającego szczególnemu nadzorowi podatkowemu, nie ma znaczenia w jakich pojemnikach jest on sprzedawany przez Wnioskodawcę.

Należy jednak podkreślić, że zgodnie z § 5 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3649/92 z 17 grudnia 1992r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przepływie produktów objętych podatkiem akcyzowym, przeznaczonych do konsumpcji w Państwie Członkowskim, wysyłki (Dz. U. UE L Nr. 369 poz. 17), przemieszczanie wewnątrzwspólnotowe alkoholu etylowego całkowicie denaturowanego z zastosowaniem zwolnienia od akcyzy przewidzianego w art. 27 ust. 1 lit. a Dyrektywy Rady 92/83/EWG, winno odbywać się z zastosowaniem uproszczonego dokumentu towarzyszącego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.