Istota interpretacji:

Czy alkohol etylowy wykorzystywany do produkcji ww. preparatu może korzystać ze zwolnienia od akcyzy?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wytwórnią farmaceutyczną działająca na podstawie zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego w Warszawie (zał. nr 1).

Od roku 1992 wytwarza preparat o nazwie "Alkohol etylowy 70% skażony chlorheksydyną". Preparat ten po przejściu określonych przepisami badań, został zarejestrowany w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych i decyzją Ministra Zdrowia dopuszczony do obrotu jako produkt biobójczy przeznaczony do dezynfekcji powierzchni (zał. nr 2).

Preparat jest wytwarzany i sprzedawany przez Zainteresowanego w ilościach 60.000-80.000 litrów rocznie.

Odbiorcami wyrobu są głownie szpitale i placówki służby zdrowia na terenie całej Polski jako najtańszego, a jednocześnie skutecznego preparatu dezynfekującego.

Zainteresowany posiada kilkanaście umów z tymi placówkami (w załączeniu).

W skład preparatu wchodzą:

• alkohol etylowy - 70%
• glukonian chlorheksydyny - 0,14%
• woda demineralizowana do 100 %
  
  

Główny składnik preparatu - alkohol etylowy jest wyrobem akcyzowym.

Wnioskodawca środek biobójczy sprzedawany w opakowaniach 90g-4,5kg zaliczył do grupy PKWiU 24.20.14-90.00 "Preparaty odkażające (inne niż na bazie czwartorzędowych soli amoniowych, związków fluorowanych) przygotowane w postaci lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej albo w postaci preparatów i artykułów". (zał. nr 3)

Zainteresowany wskazał, że ta grupa wyrobów nie została zaliczona do grupy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w myśl ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym.

Dotychczas, alkohol etylowy do wytworzenia preparatu Wnioskodawca nabywał w wytwórniach tego surowca już z dodatkiem glukonianu chlorheksydyny, jako alkohol etylowy skażony, bez podatku akcyzowego.

Wnioskodawca podkreślił, że na skażanie alkoholu etylowego wodnym roztworem glukonianu chlorheksydyny pozwalało rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 2 stycznia 2006 r. w sprawie środków dopuszczonych do skażenia alkoholu etylowego (Dz. U. Nr 8, poz. 49).

W dniu 25 czerwca 2008 r. Minister Rolnictwa wydał nowe "rozporządzenie w sprawie środków dopuszczonych do skażania alkoholu etylowego" (Dz. U. Nr 120 z dnia 8 lipca 2008 r.).

W wykazie tym, w poz. 20 wymieniony jest jako skażalnik mieszanina glukonianu chlorheksydyny i ftalanu dietylu.

Zainteresowany wnioskuje, iż wynika z tego, że dodatek samego glukonianu chlorheksydyny nie jest skażeniem alkoholu etylowego.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z prawem farmaceutycznym, zmiana składu zarejestrowanego wyrobu nie jest dopuszczalna.

Konsekwencją tego, jest konieczność zmiany technologii preparatu, która polegałaby na nabywaniu w wytwórniach, bez podatku akcyzowego, alkoholu czystego i następnie dodawania w zakładzie (w obecności pracownika szczególnego nadzoru podatkowego) pozostałych składników (glukonianu chlorheksydyny i wody w ilościach recepturowych określonych w dopuszczeniu do obrotu wydanego przez Ministra Zdrowia).

Na zastosowanie takiej technologii, pozwala zdaniem Wnioskodawcy rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r., które w § 18 ust. 1 pkt 9 zwalnia z podatku akcyzowego alkohol etylowy "Używany do celów medycznych w szpitalach, w szpitalach i aptekach, pod warunkiem, że będzie używany wyłącznie przy czynnościach leczniczych lub do zabiegów dezynfekcyjnych powierzchni mających bezpośredni kontakt z pacjentem".

Zainteresowany wskazał, że zmiana technologii na schemat opisany powyżej, umożliwi mu kontynuowanie wytwarzania tego preparatu. Gdyby okazało się to niemożliwe, do wytworzenia preparatu musielibyśmy kupować alkohol etylowy z podatkiem akcyzowym, co spowodowałoby wzrost jego ceny z aktualnej 6-7 zł za litr do ok. 60 zł. Doprowadziłoby to w praktyce do rezygnacji przez polskie szpitale z zakupu i stosowania naszego preparatu i do zakupu zagranicznych środków dezynfekujących w cenach zdecydowanie wyższych od cen obecnych, ale wielokrotnie niższych od hipotetycznie nowej ceny z podatkiem akcyzowym.

Wnioskodawca mając na uwadze, że zmiana technologii i stanu prawnego może dezorientować nabywców preparatu, po potwierdzeniu interpretacji o możliwości nabywania alkoholu etylowego bez podatku akcyzowego, wystąpi do Urzędu Rejestracji Środków Leczniczych o zmianę nazwy preparatu z aktualnej "Alkohol etylowy 70% skażony chlorheksydyną" na "Alkohol etylowy 70 % z chlorheksydyną" - procedura zmiany nazwy trwa w Urzędzie Rejestracji ok. 6-9 miesięcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy alkohol etylowy wykorzystywany do produkcji ww. preparatu może korzystać ze zwolnienia od akcyzy...

Zdaniem Wnioskodawcy, rozporządzenie Ministra Finansów z 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 500 ze zm.) w § 18 ust. 1 pkt 9 przewiduje zwolnienie od akcyzy alkoholu etylowego używanego do celów medycznych w szpitalach lub aptekach pod warunkiem, że będzie on używany do zabiegów dezynfekcji powierzchni i przedmiotów mających bezpośredni kontakt z pacjentem.

Ponieważ preparat spełnia te warunki, spełnia tym samym wymogi stawiane w powyższym rozporządzeniu i pozwala na zakup alkoholu etylowego bez podatku akcyzowego i wytworzenia przez nas preparatu dezynfekującego o składzie zgodnym z posiadanym zezwoleniem.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) zwanej dalej ustawą, alkoholem etylowym w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2 % objętości oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10, 15.92.11 i 15.92.12 oraz kodami CN 2208 i 2207, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego grupowania PKWiU i kodu CN oraz napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony spirytus oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10 i 15.92.11 oraz kodami CN 2208 i 2207 10 00, a także wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 22 % objętości, oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.93.11, 15.93.12, 15.94.10 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10, 2204, 2206 00 i 2205.

Preparat o nazwie "Alkohol etylowy 70% skażony chlorheksydyną" w świetle art. 2 pkt 2 ww. ustawy jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym.

Co do zasady produkcja, przetwarzanie lub magazynowanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych powinny odbywać się w składzie podatkowym. Z definicji składu podatkowego, zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, jednoznacznie wynika, że jest to miejsce określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu celnego, podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu na podstawie przepisów o służbie celnej, w którym wyroby akcyzowe zharmonizowane są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy i mogą być poddane czynnościom zgodnie z ustalonymi warunkami.

Natomiast w myśl art. 72 ust. 2 ustawy producentem alkoholu jest m.in. podmiot dokonujący wyrobu i skażania alkoholu etylowego.

Stanowi o tym również art. 26 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, jeżeli wyroby akcyzowe zharmonizowane są produkowane, przetwarzane lub magazynowane w składzie podatkowym, pobór akcyzy od tych wyrobów jest zawieszony.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej produkowania preparatu o nazwie "Alkohol etylowy 70% skażony chlorheksydyną" na bazie alkoholu etylowego, nie skażonego żadnym ze środków wymienionych w załączniku do rozporządzania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 czerwca 2008 r. w sprawie środków dopuszczonych do skażenia alkoholu etylowego (Dz. U. Nr 120, poz. 776), oraz skorzystania ze zwolnienia od akcyzy na podstawie § 18 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień z podatku akcyzowego (t. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 72, poz. 500 ze zm.) należy stwierdzić, iż zwolnienie od akcyzy przysługuje w przypadku, gdy alkohol etylowy jest używany do celów medycznych w szpitalach, aptekach i zakładach opieki zdrowotnej, pod warunkiem że będzie stosowany wyłącznie przy czynnościach leczniczych lub do zabiegów dezynfekcyjnych powierzchni i przedmiotów mających bezpośredni kontakt z pacjentem, oraz do wytwarzania leków recepturowych w aptekach.

Skoro Wnioskodawca alkohol etylowy wykorzystuje do produkcji preparatu o nazwie "Alkohol etylowy 70% skażony chlorheksydyną", a nie na cele określone § 18 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia, to nie zachodzi tu możliwość zwolnienia nabywanego alkoholu etylowego od podatku akcyzowego.

Co prawda Wnioskodawca wskazał we wniosku, iż przedmiotowy wyrób zaklasyfikował do grupy PKWiU 24.2014-90.00 "Preparaty odkażające (inne niż na bazie czwartorzędowych soli amoniowych, związków fluorowanych) przygotowane w postaci lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej albo w postaci preparatów i artykułów" lecz podany powyżej skład preparatu wskazuje, iż na gruncie przepisów akcyzowych, wyrób ten należy traktować jako alkohol etylowy podlegający opodatkowaniu.

Ponadto należy w tym miejscu dodatkowo wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Z kolei na podstawie art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), z kolei do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN).

Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania wyrobów akcyzowych.

Biorąc pod uwagę przytoczoną regulację, organ podatkowy jako niewłaściwy rzeczowo nie dokonywał klasyfikacji wyrobów, które mają być produkowane przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.