Istota interpretacji:

Czy ubytki paliw powstałe przy przemieszczeniu wyrobów zwolnionych z akcyzy ze składów podatkowych Spółki powinny podlegać opodatkowaniu akcyzą?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz związane z nim zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej - Spółka) zajmuje się magazynowaniem paliw należących do podmiotów trzecich w swoich składach podatkowych.

Wśród paliw magazynowanych przez Spółkę znajdują się benzyny, oleje oraz gazy wymienione w art. 32 ust. 1 Ustawy przeznaczone na cele zwolnione od akcyzy tj. odpowiednio do statków powietrznych, do celów żeglugi oraz do celów opałowych. Spółka może przechowywać również inne wyroby, które na podstawie przepisów Ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych korzystają ze zwolnienia ze względu na przeznaczenie.

Ze składów podatkowych Spółki wyroby są ekspediowane przez ich właścicieli do podmiotów zużywających i podmiotów pośredniczących w rozumieniu Ustawy. Spółka jako podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję wyrobów zwolnionych wysyłanych z jej składów, wystawia i dołącza do przemieszczanych wyrobów dokument dostawy oraz obejmuje je zabezpieczeniem akcyzowym, do czasu potwierdzenia odbioru tych wyrobów przez odbiorcę. Spółka wymaga również udokumentowania od właścicieli paliw, iż odbiorcy paliw są podmiotami pośredniczącymi lub zużywającymi, w rezultacie czego są podmiotami uprawnionymi w świetle Ustawy do odbioru wyrobów ze zwolnieniem z akcyzy.

W trakcie przemieszczania wyrobów zwolnionych z akcyzy mogą powstać straty paliw stwierdzone przy odbiorze przez podmioty pośredniczące lub podmioty zużywające. Podmioty te mogą potwierdzać odbiór mniejszej ilości niż nadana w składzie i wykazana na dokumencie dostawy.

Najczęściej różnice w ilości nadanej i odebranej wynikają z ubytków naturalnych paliw (odparowywanie), są rezultatem błędów pomiaru przy wydaniu i przyjęciu paliw, wynikają z pozostawania pewnych ilości paliw w cysternach po ich wytynkowaniu (stany martwe), są rezultatem wycieków przy przyjęciu i wydaniu. Straty powstałe w ten sposób można określić mianem ubytków (strat) naturalnych paliw.

Innego rodzaju straty paliw w trakcie transportu mogą wynikać z zaistnienia tzw. siły wyższej. Dotyczy to wszelkiego rodzaju okoliczności zaistniałych bez winy Spółki, ani jakiegokolwiek celowego działania innego podmiotu, lecz na skutek wystąpienia nieprzewidzianych zdarzeń losowych. Takie straty dalej określa się jako ubytki z powodu działania siły wyżej np. wypadek autocysterny.

Ostatnią kategorią powstawania różnic pomiędzy ilością nadaną przez Spółkę a odebraną mogą być straty wyrobów w wyniku przestępstwa przeciwko mieniu. Dotyczy to sytuacji, kiedy odbiór wyrobów zwolnionych nie zostanie potwierdzony Spółce w całości lub części głównie na skutek kradzieży paliwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy na podstawie Ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 2, poz. 11, dalej ."Ustawa") ubytki paliw powstałe przy przemieszczeniu wyrobów zwolnionych z akcyzy ze składów podatkowych Spółki powinny podlegać opodatkowaniu akcyzą...
2. Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, czy do tych ubytków można stosować normy dopuszczalnych ubytków, o których mowa w art. 85 Ustawy i zwolnienie określone w art. 30 ust. 3 i 4...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Stanowisko do pytania nr 1

Ubytki wyrobów zwolnionych z akcyzy ze względu na przeznaczenie (inne niż napoje alkoholowe) nie podlegają opodatkowaniu akcyzą, gdyż nie zostały wymienione w art. 8 Ustawy określającym przedmiot opodatkowania.

Stanowisko dotyczące pytania nr 2

Gdyby uznać, że ubytki te podlegają opodatkowaniu akcyzą, powinno się względem nich stosować dopuszczalne normy określone decyzją Naczelnika Urzędu Celnego, w konsekwencji, czego do wysokości norm ubytki powinny podlegać zwolnieniu z akcyzy w zgodzie z art. 30 ust. 4 Ustawy. Z kolei, gdy ubytki wynikają z działania siły wyższej, powinny w całości być objęte zwolnieniem z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 3 Ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 Ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych.

Jako ubytki wyrobów akcyzowych, w myśl art. 2 pkt 20 Ustawy, rozumie się wszelkie straty:

1. wyrobów akcyzowy określonych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, powstałe podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, z wyłączeniem strat powstałych podczas produkcji wyrobów energetycznych lub wyrobów tytoniowych
2. napojów alkoholowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie.
   
   

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1. użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:

1. było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
2. nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;

2. dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy.

Zgodnie z art. 32 ust. 2 Ustawy zwolnienie od akcyzy wyrobów, o których mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie w przypadku ich:

1. dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego
2. dostarczenia ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu pośredniczącego <->
   
   

Warunki zwolnień od akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie zostały określone w art. 32 ust. 5-13.

Ubytki wyrobów zwolnionych z akcyzy przy przemieszczaniu ze składów podatkowych Spółki do podmiotów pośredniczących lub podmiotów zużywających nie są ubytkami w rozumieniu art. 2 pkt 20 Ustawy, a w rezultacie nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 3 Ustawy. Nie dotyczy to ubytków napojów alkoholowych, lecz wniosek Spółki nie obejmuje tego rodzaju wyrobów.

Definicja ubytków w art. 2 pkt 20a Ustawy wymaga, aby straty wyrobów powstały podczas stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Wysyłka wyrobów ze zwolnieniem z akcyzy nie odbywa się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, lecz jest to reżim specjalny dotyczący wyłącznie wyrobów zwolnionych z akcyzy wymagający spełnienia warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5-13. Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dniem wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy powstaje zobowiązanie podatkowe. Jeżeli ze składu podatkowego wyprowadzone są wyroby objęte zwolnieniem z akcyzy, procedura zawieszenia poboru akcyzy również się kończy, lecz faktyczne zobowiązanie podatkowe nie powstaje, gdyż wzglądem tych wyrobów stosuje się zwolnienie z akcyzy na warunkach przewidzianych w Ustawie.

Straty przemieszczanych paliw objętych zwolnieniem ze względu na przeznaczenie nie są więc ubytkami w rozumieniu art. 2 pkt 20 Ustawy.

Niezależnie od powyższego należy ocenić, czy straty nie kwalifikują się do innych czynności bądź stanów faktycznych podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 8 Ustawy.

Przedmiotem opodatkowania jest użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związana z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy.

Słowo "używać" (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., wydawnictwo internetowe http://sjp.pwn.pl) oznacza "zastosować coś jako środek, narzędzie", "zrobić z czegoś użytek". W żadnym wypadku nie można twierdzić, że Spółka wysyłając ze składu podatkowego wyroby objęte zwolnieniem z akcyzy w przypadkach, kiedy odbiorca potwierdził mniejszą ilość wyrobów, niż zostały wysłane, dokonała użycia tych wyrobów. Spółka nie ma do czynienia z wyrobami od momentu wydania je z bazy paliw, gdyż właściciel wyrobów aranżuje z kontrahentem przewoźnika i on, bądź nabywca, zleca dostarczenie do wskazanego miejsca. Rola Spółki w procesie ekspedycji wyrobów zwolnionych jest wymuszona przez przepisy akcyzowe, gdyż jako podmiot prowadzący skład podatkowy musi wystawić dokument dostawy, zorganizować zabezpieczenie i zaewidencjonować wysyłkę. Abstrahując, więc od definicji prawnych, Spółka nie ma możliwości użycia towaru, gdyż po wydaniu wyrobów z bazy nie ma z nim kontaktu. W przypadku strat naturalnych, strat wynikających z siły wyższej nie ma w ogóle mowy o dokonaniu użycia wyrobu, które zakładałoby świadome przeznaczenie wyrobu na cele, inne niż uprawniające do zwolnienia z akcyzy. Użycie może mieć ewentualne miejsce w przypadku przestępstwa przeciwko mieniu, gdyby wyrób skradziono i zamiast do celów uprawniających do zwolnienia tj. do celów lotniczych, żeglugowych lub opałowych, zostałby użyty do napędu pojazdów silnikowych. W takim przypadku u podmiotu, który dokonał użycia niezgodnie z przeznaczeniem powstanie obowiązek podatkowy w związku z art. 2 ust. 1a Ustawy. Ten podmiot, nie Spółka, będzie podatnikiem akcyzy z tytułu użycia wyrobów niezgodnie z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy lub z tytułu posiadania wyrobów znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości (art. 8 ust. 2 pkt 4 Ustawy).

Art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy stanowi, że czynnością opodatkowaną akcyzą jest dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy. Warunki objęcia wyrobów zwolnieniem z akcyzy zostały ujęte w art. 32 ust. 5-13 Ustawy. Najważniejsze z nich, w art. 32 ust. 5 to dołączenie do przemieszczanych wyrobów dokumentu dostawy, objęcie wyrobów zabezpieczeniem oraz prowadzenie ewidencji. Warunki te nie mogą być interpretowane rozszerzająco, a nie ma wśród nich wymogu, że zwolnienie obowiązuje wyłącznie względem ilości, której odbiór potwierdził podmiot pośredniczący lub podmiot zużywający. Przepis art. 8 ust. 1 pkt 2 Ustawy będzie miał więc zastosowanie wyłącznie w przypadku niedopełnienia warunków wysyłki wyrobów ze zwolnieniem z akcyzy ze składu podatkowego określonych w art. 32 Ustawy np. brak wystawienia dokumentu dostawy.

Podsumowując, art. 8 Ustawy określający przedmiot opodatkowania akcyzą nie wymienia ubytków wyrobów energetycznych zwolnionych z akcyzy. Nie można uznać, że ubytki takich wyrobów powinny być traktowane jako użycie wyrobów zwolnionych niezgodnie z ich przeznaczeniem lub dostarczenie wyrobów bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia. Co więcej, skoro art. 2 pkt 20 w definicji ubytków wyrobów akcyzowych wymienia wyłącznie napoje alkoholowe, to należy uznać, że ubytki wszystkich innych wyrobów zwolnionych z akcyzy nie są opodatkowane.

Zgodnie z art. 32 ust. 3 Ustawy zwalnia się od akcyzy "dostarczenie wyrobów ze składu podatkowego".

Na podstawie art. 8 pkt 1-4 Ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest min. produkcja i wprowadzenie wyrobów do składu podatkowego. Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności opodatkowanych lub zaistnienia stanów faktycznych podlegających opodatkowaniu. W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zakończenia tej procedury, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej (art. 45 ust. 1). Jak wspomniano powyżej, procedura zawieszenia poboru akcyzy kończy się w momencie wyprowadzenia wyrobów ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia, a wyroby objęte zwolnieniem z akcyzy są wyprowadzane ze składu podatkowego poza procedurą zawieszenia.

W konsekwencji, zwolnienie musi być zastosowane już w momencie wyprowadzenia ze składu podatkowego. Termin "dostarczenie" wyrobów ze składu podatkowego należy więc rozumieć faktycznie jako wysyłkę wyrobów składu. Gdyby zwolnieniem objąć wyłącznie czynność dostarczenia rozumianą jako faktyczne wydanie wyrobów podmiotowi zużywającemu lub pośredniczącemu zwolnienie powinno być realizowane poprzez zwrot akcyzy. Najpierw powstawałby obowiązek podatkowy i zobowiązanie związane z wyprowadzeniem wyrobów ze składu podatkowego spod procedury zawieszenia poboru akcyzy, a dopiero później dochodziłoby do czynności uprawniającej zastosowanie zwolnienia względem tych wyrobów.

Taka interpretację terminu "dostarczenie" potwierdza również analiza art. 32 ust. 5 Ustawy określającego warunki z od akcyzy wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie. Zgodnie z art. 32 ust. 5 pkt 1 wyroby akcyzowe będące przedmiotem zwolnienia powinny być objęte zabezpieczeniem akcyzowym do czasu potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych przez podmiot zużywający lub podmiot pośredniczący. Drugim wymogiem jest dołączenie do przemieszczanych wyrobów akcyzowych dokumentu dostawy wyrobów objętych zwolnieniem od akcyzy Ostatnim z warunków jest prowadzenie ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy. Każdy z wymogów powołanych w art. 32 ust. 5 odwołuje się do wyrobów objętych zwolnieniem z akcyzy, czyli o zwolnieniu jest mowa już w trakcie wysyłki i przemieszczania wyrobów. W tym kontekście nieprawidłowy byłby pogląd, że zwolnienie realizuje się dopiero w momencie odbioru wyrobów przez podmiot pośredniczący lub zużywający. Skoro zwolnienie obowiązuje już w momencie opuszczenia przez wyroby składu podatkowego, nie można twierdzić, że wyłącznie taka ilość wyrobów, która jest dostarczona. - w sensie odebrana przez podmiot pośredniczący lub zużywający jest wolna od opodatkowania.

Spółka pragnie zauważyć, że dla zastosowania zwolnienia z akcyzy art. 32 ust. 5 wymaga objęcia wyrobów akcyzowych będących przedmiotem zwolnienia zabezpieczeniem akcyzowym do czasu potwierdzenia odbioru wyrobów akcyzowych przez podmiot zużywający lub podmiot pośredniczący

Na podstawie art. 41 ust. 5 Ustawy przy przemieszczaniu wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy nie powstaje zobowiązanie podatkowe i wygasa powstały w wyniku dokonania określonej czynności podlegającej opodatkowaniu obowiązek podatkowy ciążący na podatniku, z chwilą otrzymania przez niego administracyjnego dokumentu towarzyszącego z potwierdzeniem odbioru wyrobów akcyzowych przez odbiorcę lub potwierdzeniem wyprowadzenia wyrobów akcyzowych poza terytorium Wspólnoty Europejskiej przez urząd celny, który nadzoruje faktyczne wyprowadzenie tych wyrobów w części objętej potwierdzeniem. W przypadku wysyłki towarów objętych zwolnieniem z akcyzy brak jest takich przepisów. W przeciwieństwie do regulacji dotyczących procedury zawieszenia poboru akcyzy Ustawa nie zastrzega, że zwolnienie dotyczy wyłącznie tej ilości, której odbiór potwierdził kontrahent na dokumencie dostawy. Podmiot pośredniczący powinien potwierdzić fakt odbioru wyborów ze zwolnieniem z akcyzy. Przepisy Ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych nie instruują go, że przy odbiorze ma stwierdzić różnicę w ilości nadanej i odebranej wyrobów. Również w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, ewidencji tych wyrobów oraz wykazu środków skażających alkohol etylowy służącego do stosowania zwolnień od akcyzy (Dz. U. Nr 32 z 2009 r., poz. 251) we wzorze dokumentu dostawy ani objaśnieniach do tego dokumentu nie ma wzmianki, że potwierdza się ilość wyrobów zwolnionych z akcyzy.

Gdyby ustawodawca chciał zastrzec, że zwolnienie stosuje się tylko względem ilości potwierdzonej przy odbiorze, w przepisy analogiczne do regulacji dotyczących procedury zawieszenia poboru akcyzy.

W konsekwencji cała ilość wysłanych ze składu podatkowego wyrobów, która jest objęta zabezpieczeniem akcyzowym oraz dokumentem dostawy powinna korzystać ze zwolnienia z akcyzy, gdy spełnione są ku temu warunki z art. 32 ust. 5 Ustawy tj. do wyrobów dołączono dokument dostawy, objęto wyroby zabezpieczeniem akcyzowym oraz zaewidencjonowano ich wysyłkę ze składu. Jeżeli odbiorca wyrobów akcyzowych na dokumencie dostawy lub w innych dokumentach towarzyszących wysyłce wpisał ilość wyrobów odebraną inną niż ilość wyrobów nadaną w składzie podatkowym, fakt ten nie powinien mieć znaczenia dla rozliczeń akcyzowych w składzie wysyłki, a szczególny nadzór podatkowy na podstawie dokumentu dostawy z potwierdzeniem odbioru wyrobów w polu nr 10 powinien zwolnić całe zabezpieczenie zajęte w związku z tą wysyłką.

Zgodnie z art. 30 ust 4 Ustawy zwalnia się od akcyzy ubytków wyrobów akcyzowych do wysokości ustalonej dla podmiotu przez właściwego naczelnika urzędu celnego na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 lit. a. Zgodnie z art. 85 ust. 1 pkt 1 właściwy naczelnik urzędu celnego ustala, w drodze decyzji, dla poszczególnych podmiotów, na ich wniosek normy dopuszczanych ubytków wyrobów akcyzowych. Zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a właściwy naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, wydanej z urzędu dla poszczególnych podmiotów może ustalić normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych o których mowa w ust. 1. Ubytki wyrobów akcyzowych są zdefiniowane w art. 2 pkt 20 a jako straty wyrobów w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Stąd po 1 marca 2009 r. brak jest podstawy prawnej dla wydania przez naczelnika urzędu celnego decyzji dotyczącej dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych zwolnionych z akcyzy ze względu na przeznaczenie. Potwierdza to art. 160 ust. 1 Ustawy zgodnie z którym decyzje ustalające normy dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalne normy zużycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, wydane na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 168, i dotyczące norm dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalnych norm zużycia ustalanych również na podstawie ustawy, pozostają w mocy nie dłużej niż do czasu wydania decyzji na podstawie ustawy. Na podstawie art. 160 ust. 2 decyzje ustalające normy dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalne normy zużycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, wydane na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 168, i dotyczące norm dopuszczalnych ubytków oraz dopuszczalnych norm zużycia, które nie są ustalane na podstawie ustawy, tracą moc z dniem wejścia w życie ustawy.

Tym niemniej, jeżeli Minister Finansów uzna, że przy wysyłkach wyrobów zwolnionych z akcyzy powstają ubytki paliw opodatkowane akcyzą, to takie ubytki powinny podlegać zwolnieniu z akcyzy do norm ustalonych przez naczelnika urzędu celnego analogicznie do ubytków wyrobów w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

Dopuszczalne ubytki wyrobów ustalone decyzją Naczelnika Urzędu Celnego mają na celu wyłączenie spod opodatkowania strat naturalnych produktów związanych z wydaniem, transportem i przyjęciem. Potwierdza to wyrok z dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I SA/Lu 77/08. Stąd nie ma uzasadnienia bardziej rygorystyczne traktowanie ubytków wyrobów zwolnionych z akcyzy niż ubytków wyrobów podlegających procedurze zawieszenia poboru akcyzy, zakładając, że te pierwsze w ogóle podlegają opodatkowaniu. Jeżeli Spółka posiada decyzję ustalającą normy dopuszczalnych ubytków wydaną sprzed 1 marca 2009 r. w takim zakresie, w jakim dotyczy ona ubytków wyrobów zwolnionych, normy określone w tej decyzji powinny być stosowane przez Spółkę i organy podatkowe. Do wysokości norm, ubytki wyrobów zwolnionych z akcyzy nie powinny podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 30 ust. 4 Ustawy. W przypadku, gdyby decyzja ta utraciła ważność, Spółka jest zdania, że ubytki powinny być zwolnione do wysokości dopuszczalnych norm ustalonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków dopuszczalnych i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32 z 2009 r., poz. 242).

Jeżeli ubytek wyrobów zwolnionych zaistnieje wskutek zdarzenia losowego lub siły wyższej, ubytki wyrobów zwolnionych powinny korzystać ze zwolnienia z art. 30 ust. 4, na podstawie, którego zwalnia się od akcyzy ubytki wyrobów akcyzowych powstałe wskutek zdarzenia losowego lub siły wyższej, pod warunkiem, że podatnik wykaże zaistnienie okoliczności uprawniających do zwolnienia. Zdaniem Spółki zwolnienie z tytułu siły wyższej powinno być wówczas stosowane zarówno w przypadku, gdy odbiorca potwierdzi dokument dostawy, lecz w ilości mniejszej od ilości wysłanej o ubytek, jak również w przypadkach, gdy odbiorca w ogóle nie potwierdzi dokumentu dostawy. Zazwyczaj, z powodu działania siły wyższej w grę będzie wchodzić druga z przedstawionych sytuacji np. na skutek wypadku cysterny do odbiorcy. W konsekwencji ważne jest, aby po udokumentowaniu takiego zdarzenia, szczególny nadzór podatkowy zwolnił zabezpieczenie w pełnej wysokości, która została zajęta przy wysyłce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz związanego z nim zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Z uwagi na uznanie, że straty paliw, objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, powstałe przy ich przemieszczeniu ze składów podatkowych do podmiotów zużywających i podmiotów pośredniczących nie podlegają opodatkowaniu akcyzą, nie rozpatrywano odpowiedzi na drugie pytanie, które odnosi się do sytuacji, gdyby ubytki te podlegały opodatkowaniu akcyzą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenie przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.