Istota interpretacji:

W opisanym przypadku nie wystąpi obowiązek rejestracji w zakresie podatku akcyzowego na mocy art. 16 ust. 1 ustawy, gdyż produkcja i sprzedaż energii elektrycznej podmiotom nie będącymi odbiorcami końcowymi nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w akcyzie na mocy art. 9 ust. 1 ustawy.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2009 roku (data wpływu 23.09.2009r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 listopada 2009 roku, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji podatnika podatku akcyzowego -jest prawidłowe.

W dniu 23 września 2009 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku rejestracji podatnika podatku akcyzowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych (siłownie wiatrowe) na podstawie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. Produkowana energia elektryczna w całości jest sprzedawana zakładom energetycznym, które nie są odbiorcami końcowymi. W związku z tym na podstawie art. 30 ust. 1, Zainteresowany korzysta ze zwolnienia od akcyzy na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji występuje obowiązkowi rejestracji o której mowa wart. 16 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym jako podatnik podatku akcyzowego...

Zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność nie wymienioną w art. 9 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 5, 6, ustawy. Nie jest też nabywcą końcowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy oraz nie nabywa energii elektrycznej od innego producenta lub dystrybutora energii na potrzeby zużycia, o którym mowa w art. 30 ust. 6.

W opisanych okolicznościach, Zainteresowany wyraża pogląd, że korzystając ze zwolnienia z akcyzy z tytułu produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych nie ma on obowiązku rejestracji jako podatnik podatku akcyzowego (art. 16 ust. 1 ustawy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11. ze zm.), podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

• nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
• sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
• zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
• zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
• import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
• zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wyprodukowana przez Wnioskodawcę energia elektryczna w całości jest sprzedawana zakładom energetycznym, które nie są odbiorcami końcowymi.

Zatem za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż w opisanym przypadku nie wystąpi obowiązek rejestracji w zakresie podatku akcyzowego na mocy art. 16 ust. 1 ustawy, gdyż produkcja i sprzedaż energii elektrycznej podmiotom nie będącymi odbiorcami końcowymi nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w akcyzie na mocy art. 9 ust. 1 ustawy.

Końcowo wskazuje się, iż w opisanym przypadku nie mają zastosowania przepisy dotyczące zwolnienia od podatku akcyzowego. Wskazać należy, iż jak słusznie wskazuje Wnioskodawca, w stosunku do wyprodukowanej energii elektrycznej sprzedanej w całości dystrybutorom tej energii nie powstanie obowiązek podatkowy, a zatem nie ma możliwości stosowania zwolnienia z obowiązku podatkowego, który nie wystąpi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.