Istota interpretacji:

Miesięczne zestawienie oświadczeń.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą wyrobów wymienionych w poz. 2 załącznika nr 1 oraz w poz. 1 pkt 3 lit. b i lit. c załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego. Nie jest podatnikiem podatku akcyzowego, nie prowadzi działalności polegającej na imporcie ww. wyrobów, a także nie zajmuje się nabywaniem wewnątrzwspólnotowym tych wyrobów. Nie jest także ich producentem.

W rzeczywistości Wnioskodawca nabywa wyroby od ich producentów (np. xxxx) celem dalszej sprzedaży podmiotom wymienionym w § 4 ww. rozporządzenia, a dokonując jej pobiera od tych podmiotów wymagane prawem oświadczenia.

Zainteresowany wskazuje następnie, iż w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 września 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżania stawek podatku akcyzowego, stanął przed problemem, czy ciąży na nim obowiązek przekazywania do właściwego naczelnika urzędu celnego miesięcznego zestawienia oświadczeń.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podmiot dokonujący sprzedaży wyrobów wymienionych w poz. 2 załącznika nr 1 oraz w poz. 1 pkt 3 lit. b i lit. c załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego, zobowiązany jest przekazywać do właściwego naczelnika urzędu celnego miesięczne zestawienia oświadczeń, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 13 września 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, jeżeli nie jest importerem ani nie dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. wyrobów...

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek przekazywania do właściwego naczelnika urzędu celnego miesięcznego zestawienia oświadczeń nie ma do niego zastosowania. Rozporządzenie mówi wprost, iż obowiązek ten ciąży na importerze, podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz podatniku sprzedającym ww. wyroby.

Zainteresowany stwierdza, iż bez wątpienia nie dotyczy go żadna ze wskazanych sytuacji: nie jest importerem, nie dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie jest podatnikiem podatku akcyzowego - nabywa wyroby z opłaconą już akcyzą. Należy bowiem stwierdzić jednocześnie, że użyte przez ustawodawcę określenie "podatnik" należy rozumieć jako "podatnik podatku akcyzowego". Niedopuszczalnym byłoby, aby rozporządzenie wykonawcze do ustawy o podatku akcyzowym rozszerzyło zakres zastosowania tego aktu o podmioty np. podatku VAT czy dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe zharmonizowane to paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy.

Przedmiotem działalności gospodarczej Zainteresowanego jest jeden z powyższych wyrobów, tj. olej opałowy.

Wnioskodawca wyjaśnia przy tym, iż: "zajmuje się sprzedażą wyrobów wymienionych w poz. 2 załącznika nr 1 oraz w poz. 1 pkt 3 lit. b i lit. c załącznika nr 2 do rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (…)".

Przedmiotowe wyroby podlegają z zasady opodatkowaniu podatkiem akcyzowym wg. stawek określonych przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Pod wskazaną powyżej poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia - zawierającego tabelę stawek dla wyrobów akcyzowych sprzedawanych w kraju - umieszczono, bez względu na symbol PKWiU oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe, z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350°C lub których gęstość w temperaturze 15°C jest niższa od 890 kg/m3, w przypadku gdy są zabarwione na czerwono i oznaczone znacznikiem, opodatkowane stawką 232,00 zł/1.000 l.

Z kolei pod poz. 1 pkt 3 lit. b i lit. c załącznika nr 2 do rozporządzenia, prawodawca wskazał na opodatkowanie olejów ciężkich oraz opałowych przeznaczonych na cele opałowe i ustanowił właściwe dla nich stawki podatku akcyzowego.

Zainteresowany stwierdza również, iż przedmiotowe wyroby nabywa w celu ich dalszej odsprzedaży podmiotom i osobom fizycznym wymienionym w § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie wątpliwości Zainteresowanego związane są z uregulowaniem § 4 ust. 4 rozporządzenia.

Zgodnie z treścią tego przepisu, podatnik sprzedający wyroby wymienione w poz. 2 lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia lub w poz. 1 pkt 3 lit. b i lit. c tiret pierwsze załącznika nr 2 do rozporządzenia oraz importer i podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów, określonych w poz. 1 pkt 3 lit. b i lit. c tiret pierwsze załącznika nr 2 do rozporządzenia, przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, a w przypadku importu - przyjmującemu zgłoszenie celne w procedurze dopuszczenia do obrotu, w terminie do dnia 25 miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, miesięczne zestawienia oświadczeń, o których mowa w ust. 1 i 3, wraz z ich kopiami; oryginały oświadczeń winny być przechowywane przez podatników, importerów i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego i udostępniane w celu kontroli.

Zwrócić należy uwagę na fakt, iż powołany przepis posługuje się pojęciem "podatnika".

W tej mierze art. 11 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami akcyzy są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu, zwane dalej "podatnikami".

Z kolei jedną z czynności podlegających opodatkowaniu jest sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju (art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Tym niemniej w świetle postanowień art. 4 ust. 5 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1-3, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności określonej w tych przepisach, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

W przedmiotowym przypadku, zasada jednofazowości podatku akcyzowego przesądza o tym, że powtórna sprzedaż w warunkach określenia lub zadeklarowania we wcześniejszej fazie obrotu kwoty akcyzy w należnej wysokości, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.

Tym samym sprzedaż wyrobu akcyzowego nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, a podmiot który jej dokonuje nie jest podatnikiem tego podatku.

W związku z powyższym stwierdzić trzeba, iż Wnioskodawca nie będąc podatnikiem podatku akcyzowego nie jest związany uregulowaniem przepisu § 4 ust. 4 rozporządzenia, a więc nie ma obowiązku przekazywania do właściwego naczelnika urzędu celnego, miesięcznych zestawień oświadczeń wraz z ich kopiami.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.