Istota interpretacji:

Czy ujęcie w deklaracji za miesiąc kwiecień podatku akcyzowego od sprzedanej energii w miesiącu marcu jest prawidłowe?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca dostarcza energię elektryczną nabywcom końcowym na terytorium kraju. Sprzedaż energii dokumentuje fakturami VAT, które wystawia odbiorcom w ostatnim dniu miesiąca, na podstawie faktycznego poboru energii (odczytów z liczników). Terminy płatności ww. faktur zawsze przypadają na miesiąc następny, po miesiącu w którym nastąpiła sprzedaż energii oraz wystawienie faktur. Dodatkowo zgodnie z zawartymi umowami odbiorcy wpłacają w każdym miesiącu 1-2 tzw. raty planowe, tj. zaliczki na dostawy energii w danym miesiącu, określone w umowach kwotowo, niezależnie od wielkości aktualnego zużycia.

Wnioskodawca zamierza zgodnie z art. 24 pkt 2 ustawy podatek akcyzowy naliczony od sprzedaży energii dokonanej w miesiącu marcu wykazać w deklaracji za miesiąc kwiecień i uregulować go do dnia 25 maja 2009r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ujęcie w deklaracji za miesiąc kwiecień podatku akcyzowego od sprzedanej energii w miesiącu marcu jest prawidłowe...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 24 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym jest on zobowiązany do obliczenia i wpłaty podatku w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin płatności wynikający z faktury. Wpłaty planowe dokonywane przez odbiorców, których terminy płatności są wskazane w umowach na dostawę są jedynie zaliczkami, ponieważ nie są naliczone w oparciu o faktyczne zużycie energii. Zgodnie z zawartymi umowami terminem płatności za zużytą energię elektryczną jest termin płatności faktury wystawionej w ostatnim dniu miesiąca, na podstawie odczytów liczników.

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż energii należy ująć w deklaracji za miesiąc, w którym upłynął termin płatności faktur wystawianych na podstawie faktycznego poboru energii, który jest zgodny z terminem płatności wskazanym w umowach na dostawę energii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając na względzie, iż stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe, zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.