Istota interpretacji:

podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej i jej zużycia na cele własne (biurowe)

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. jest firmą posiadającą koncesję na obrót energią elektryczną. Nowa ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym nakłada na uczestników rynku energii nowe obowiązki związane z rozliczaniem i ewidencją podatku akcyzowego.

W świetle definicji nabywcy końcowego zawartej w art. 2 pkt 19) wymienionej ustawy, podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią i zużywający jednocześnie energię na potrzeby własne staje się płatnikiem podatku akcyzowego.

Jako firma zajmująca się jedynie obrotem energią elektryczną Spółka jest najemcą powierzchni biurowej. Z uwagi na fakt, że w ustawie nie zostały zdefiniowane "potrzeby własne", niejasne pozostają dla Spółki n/w zagadnienia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania (numeracja zgodna z przyjętą we wniosku).

1. Czy zużycie energii elektrycznej na potrzeby biurowe nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek prowadzenia ewidencji i rozliczania podatku akcyzowego z tego tytułu...
2. Czy podmiot posiadający kompleksową umowę najmu, zgodnie z którą płaci w stawce eksploatacyjnej za energię elektryczną zużytą na potrzeby biurowe, powinien wystąpić do właściciela powierzchni biurowej o wyłączenie energii elektrycznej z umowy i indywidualnie rozliczać podatek akcyzowy z tego tytułu...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka uważa, że:

1. Z tytułu sprzedaży energii elektrycznej na cele biurowe podatek akcyzowy powinien zostać naliczony i odprowadzony przez dostawcę energii elektrycznej i tym samym zużycie energii elektrycznej na potrzeby biurowe nie powinno nakładać na przedsiębiorstwo obowiązku naliczania podatku akcyzowego z tego tytułu.
2. W odpowiedzi na pytanie nr 3 zawarte we wniosku dotyczące ewentualnej konieczności wydzielenia z kompleksowej umowy najmu energii elektrycznej wykorzystywanej na potrzeby biurowe Spółka informuje, że jej zdaniem bez względu na łączącą strony umowę najmu, z tytułu zakupu energii elektrycznej na potrzeby własne (potrzeby biurowe), podatek akcyzowy powinien zostać naliczony i zapłacony przez dostawcę energii elektrycznej i tym samym zużycie energii elektrycznej na potrzeby biurowe nie powinno nakładać na przedsiębiorstwo zajmujące się obrotem energią w oparciu o posiadaną koncesję obowiązku naliczania i odprowadzania podatku akcyzowego oraz prowadzenia ewidencji z tego tytułu. Ponadto uważa, iż w odniesieniu do energii elektrycznej powinna być zastosowana zasada jednokrotnego opodatkowania akcyzą. W tej sytuacji naliczenie i zapłata podatku akcyzowego przez dostawcę energii od sprzedanej energii na potrzeby własne powinno zwolnić przedsiębiorstwo z obowiązku ponownej zapłaty podatku.
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), zwanej dalej "ustawą" - w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4. zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5. import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6. zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
   
   

Zgodnie z art. 9 ust. 2 - za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją.

Nabywcą końcowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.)), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.)) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 21 rozumie się czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka posiada koncesję na obrót energią elektryczną. Zakupywana przez nią energia jest zużywana na potrzeby własne związane z wynajmowanym biurem. Przedmiotowy przypadek wypełnia zatem dyspozycję przepisu art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy (Spółka jest podmiotem określonym w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z uwagi na fakt posiadania wymienionej tam jednej z koncesji, tj. na obrót energią elektryczną). Zatem przedmiotowa czynność będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy - podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1. nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;
2. będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
3. u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;
4. będący przedstawicielem podatkowym;
5. będący zarejestrowanym handlowcem - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz osoby trzeciej.
   
   

Stosownie do art. 11 ustawy - w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1. nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3. zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4. powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.
   
   

W myśl art. art. 91 ust. 1 ustawy - podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, zużywający energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, a także podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5, są obowiązani do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych - na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

Zatem w przedmiotowej sytuacji Spółka będzie obowiązana prowadzić ww. ewidencję i dokonywać rozliczenia należnego podatku akcyzowego.

Ad. 3.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2-3 ustawy - w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

• sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;

• zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2.
  
  

Stosownie do art. 11 pkt 3 ustawy - w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.

Zgodnie z art. 88 ust. 2 ustawy - podstawą opodatkowania energii elektrycznej jest jej ilość, wyrażona w megawatogodzinach (MWh).

Zatem w sytuacji określonej we wniosku, wyodrębnienie energii elektrycznej z kompleksowej umowy najmu (stawki eksploatacyjnej) jako jej oddzielnego składnika pozwoli na prawidłowe określenie zużywanej przez Spółkę energii elektrycznej i jej właściwe opodatkowanie podatkiem akcyzowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.