Istota interpretacji:

w zakresie zwolnienia alkoholu etylowego skażonego skażalnikami właściwymi dla Łotwy

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik zamierza nabywać skażany alkohol etylowy od polskiego producenta. Polski producent będzie poddawać alkohol etylowy całkowitemu skażaniu. Do celów całkowitego skażania alkoholu będzie miała zastosowanie mieszanina substancji wskazanych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2023/2005 z dnia 12 grudnia 2005 dla Łotwy tj. mieszanina alkoholu izopropylowego w ilości co najmniej 3 litry i benzoesanu denatonium w ilości co najmniej 2 gramy na 100 litrów spirytusu. Podatnik zamierza wykorzystać alkohol etylowy skażany jak wyżej do produkcji kosmetyków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wskazana przez polskiego producenta metoda całkowitego skażania alkoholu etylowego biedzie skutkowała zwolnieniem podatnika z podatku akcyzowego...

Zdaniem Wnioskodawcy, alkohol etylowy produkowany na terytorium Polski i skażony substancjami skażającymi wskazanymi w rozporządzeniu Komisji (WE) dla Łotwy, będzie zwolniony z podatku akcyzowego.

W przedmiotowej sprawie będzie miał zastosowanie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 o podatku akcyzowym. W myśl wskazanego artykułu zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażenia alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego. Tak więc skażalniki wymienione w rozporządzeniu Komisji (WE) dla Łotwy będą mogły być zastosowane przez polskiego producenta, a dla podatnika nabywającego tak skażony alkohol etylowy będzie skutkowało zwolnieniem z podatku akcyzowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.