W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca posiada zezwolenie na przyjmowanie i magazynowanie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych i nabywa w krajach Wspólnoty Europejskiej oraz dokonuje importu propylenu o symbolu PKWiU 24.14.11-40.00 i kodzie CN 2901 22 00 oraz benzenu o symbolu PKWiU 24.14.12-23.20 i kodzie CN 2902 20 00.

Wyroby te zużywane są w składzie podatkowym do produkcji towarów, które nie są wyrobami akcyzowymi.

Na potrzeby przechowywania propylenu, który w warunkach otoczenia jest gazem Spółka posiada cztery zbiorniki ciśnieniowe naziemne, które ze względu na specyfikę przechowywanego surowca (ciśnienie przechowywania ok. 1,6 MPa) wyposażone są w czujniki pojemności wykorzystujące metodę radarową. Są one również pod nadzorem Urzędu Dozoru Technicznego.

Zbiorniki są przemierzone przez wyspecjalizowane w tym zakresie firmy przy pomocy legalizowanych urządzeń. Ponadto posiadają one świadectwa skalowania oraz tablice redukcyjne pozwalające na ustalenie aktualnego poziomu płynu w zbiorniku i przeliczanie tego poziomu na ilość wyrobu akcyzowego zharmonizowanego w jednostkach objętości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka powinna uzyskać dowód legalizacji zbiorników?

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl przepisów § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia składów podatkowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 35, poz. 311 ze zm.) zwane dalej r.w.s.p, w przypadku paliw silnikowych oraz olejów opałowych za miejsce magazynowe uznaje się zbiorniki naziemne i podziemne, podlegające prawnej kontroli metrologicznej na podstawie odrębnych przepisów. Za miejsce magazynowania tych wyrobów uznaje się również zbiorniki naziemne i podziemne, wprowadzone do użytkowania przed 1 maja 2004 r., które nie posiadają legalizacji - jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2008 r.

Z postanowień powyższej regulacji prawnej wynika, iż podatnicy magazynujący w składzie podatkowym paliwa silnikowe lub oleje opałowe w zbiornikach wprowadzonych do użytkowania przed datą wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, muszą do końca bieżącego roku uzyskać dowody legalizacji tych zbiorników.

Tym samym należy uznać, że przedmiotowy wymóg wynikający z § 2 ust. 2 r.w.s.p nie ma zastosowania do propylenu, który jest gazem.

Znajduje on zastosowanie tylko do olejów silnikowych oraz olejów opałowych, co pośrednio potwierdza również treść § 2 ust. 2a r.w.s.p, który określając dla miejsca magazynowania wyrobów w składzie podatkowym warunki gwarantujące nienaruszalność i tożsamość magazynowanych wyrobów, wyraźnie odróżnia paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz.

Zauważyć również należy, że ograniczenie wymogu magazynowania produktów akcyzowych w zbiornikach podlegających prawnej kontroli metrologicznej do paliw silnikowych i olejów opałowych koresponduje z przepisami ustawy z 11 maja 2001r prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 ze zm.) zwanej dalej u.p.m, oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli, zwane dalej: r.w.p.m.

Rodzaje przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej określa r.w.p.m., które zalicza do nich m.in.: odmierzacze paliw ciekłych innych niż gazy ciekłe (§1 pkt p lit. a r.w.p.m).

Według przepisów r.w.p.m. nie podlegają prawnej kontroli metrologicznej zbiorniki do przechowywania gazu, a jedynie zbiorniki do przechowywania cieczy.

W związku z powyższym Spółka uważa, że nie jest zobowiązana do posiadania dowodów legalizacji zbiorników magazynowych propylenu w swoim składzie podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.