Spółka dokonuje nabycia wewnatrzwspólnotowego olejów smarowych klasyfikowanych według CN do grupowania 2710 19 71 - 2710 19 99, będących wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi. Wyroby te są opodatkowane stawką podatku akcyzowego w wysokości 1 180,00 zł. za każde 1 000 l. Jednakże, ponieważ w państwie nabycia (Niemcy) wobec olejów smarowych nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy, a na terytorium kraju stawkę inną niż 0, tym samym w odniesieniu do tej grupy produktów Spółka dokonuje nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentów handlowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca zobowiązany jest do złożenia zabezpieczenia akcyzowego?
   
2. Czy w związku z faktem, iż rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 2004 roku w sprawie wzoru o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, wzoru deklaracji uproszczonej oraz sposobu prowadzenia ewidencji nabywanych wyrobów akcyzowych wydane zostało na podstawie art. 42 ust. 8, art. 55 ust. 3 i art. 81 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, właściwe jest dokonywanie zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym z Niemiec olejów smarowych według zasad określonych w powołanym rozporządzeniu?
   
3. Czy w przypadku, gdy spółka przed wprowadzeniem wyrobów na terytorium kraju nie dokona zgłoszenia o planowanym nabyciu oraz nie złoży zabezpieczenia akcyzowego (lub spełni tylko jeden z opisanych warunków) będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy? Jeśli tak, to w jakim trybie ma dokonać zapłaty i zgłoszenia oraz którą deklarację podatkową jest zobowiązana złożyć do UC?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy analiza przepisów ustawy o podatku akcyzowym jak również przepisów wykonawczych do ustawy wskazuje na to, iż nabywając wewnątrzwspólnotowo oleje smarowe zaliczane do katalogu wyrobów akcyzowych wyłącznie na terytorium kraju, podatnik uprawniony jest do skorzystania z procedury zawieszenia poboru akcyzy, przy czym zastosowanie tej procedury nie wiąże się z obowiązkiem złożenia zabezpieczenia akcyzowego.

Ponadto w ocenie Wnioskodawcy w zaistniałym stanie faktycznym nie występuje również obowiązek dokonywania zgłoszeń o planowanych nabyciach wewnątrzwspólnotowych olejów smarowych z terytorium państwa członkowskiego, w którym oleje te nie są wyrobami akcyzowymi. W konsekwencji procedura zawieszenia poboru akcyzy może być stosowana nawet w przypadku, gdy ww. warunki nie zostały spełnione łącznie lub nie został spełniony jeden z nich. Ostatecznie w sytuacji, gdy Spółka przed wprowadzeniem olejów smarowych na terytorium kraju nie dokona zgłoszenia o planowanym nabyciu oraz nie złoży zabezpieczenia akcyzowego (lub spełni tylko jeden z opisanych warunków) nie powstanie u niej obowiązek podatkowy w akcyzie z tyt. wewnatrzwspólnotowego nabycia i wprowadzenia do składu podatkowego przedmiotowych wyrobów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) ustawa reguluje opodatkowanie wyrobów podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", oraz określa zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą i oznaczania niektórych z tych wyrobów znakami akcyzy.

Zgodnie z art. 2 pkt 2 ww. ustawy, wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi są:

• paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz,
  
• napoje alkoholowe,
  
• wyroby tytoniowe,
  określone w załączniku nr 2 do ustawy.
  
  

W poz. 4 ww. załącznika wymienione zostały oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowce; preparaty, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe (zaklasyfikowane do kodu CN2710).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy o podatku akcyzowym - opodatkowaniu akcyzą podlegają nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa. Natomiast art. 2 pkt 11 ww. ustawy określa, iż nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Dla wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których należą oleje smarowe - CN 2710 19 71 - 2710 19 99 będące przedmiotem wniosku ustawodawca, w przepisach działu II (art. 26-61) ww. ustawy, określił wyłącznie dwie formy obrotu tymi wyrobami tj.:

• procedurę zawieszenia poboru akcyzy oraz
  
• procedurę przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.
  

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 1 pobór akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizo-wanych jest zawieszony, jeżeli wyroby są produkowane, przetwarzane lub magazynowane w składzie podatkowym. W myśl art. 27 ust. 1 ww. ustawy jeśli procedura zawieszenia poboru akcyzy jest związana z prowadzeniem składu podatkowego, to warunkiem zawieszenia poboru akcyzy jest zezwolenie na prowadzenie przez podmiot składu podatkowego wydane przez właściwego naczelnika urzędu celnego.

Instytucja składu podatkowego, dzięki procedurze zawieszenia poboru akcyzy, umożliwia przesunięcie momentu zapłaty podatku akcyzowego aż do chwili dopuszczenia wyrobu do ostatecznej konsumpcji, niezależnie w którym kraju członkowskim to nastąpi.

Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 1 ww. ustawy w składzie podatkowym może być prowadzona działalność polegająca na produkcji, przetwarzaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz na ich przyjmowaniu i wysyłce.

Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego zgodnie z art. 31 ust. 1 ww. ustawy jest wydawane podmiotowi , który spełnia łącznie następujące warunki:

• prowadzi co najmniej jeden rodzaj działalności polegającej na produkcji, przetwarzaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych,
  
• jest podatnikiem podatku od towarów i usług,
  
• jest podmiotem, którego działalnością kierują osoby, które nie zostały skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu lub za przestępstwo skarbowe,
  
• nie zalega z cłem, podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa, składkami na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne,
  
  
• złoży zabezpieczenie akcyzowe,
  
• nie zostało jemu cofnięte zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, koncesja lub zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wyrobów akcyzowych ze względu na naruszenie przepisów prawa w okresie ostatnich 3 lat licząc od dnia złożenia wniosku o wydanie zezwolenia.
  
  

Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego zgodnie z art. 32 ust. 1 ww. ustawy wydaje właściwy naczelnik urzędu celnego na pisemny wniosek zainteresowanego podmiotu. Zezwolenie takie zawiera wskazanie m.in. rodzaju i wysokości zabezpieczenia akcyzowego, a także terminu obowiązywania zabezpieczenia (art. 33 pkt 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ww. ustawy prowadzący skład podatkowy, są obowiązani do złożenia zabezpieczenia akcyzowego w kwocie pokrywającej zobowiązanie podatkowe. W myśl art. 44 ust. 1 ww. ustawy właściwy naczelnik urzędu celnego zwalnia podmiot prowadzący skład podatkowy i korzystający z procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz podmiot, który nabywa wyroby akcyzowe zharmonizowane zwolnione z akcyzy ze względu na przeznaczenie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy, z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli podmioty te spełniają warunki określone w ust.2. Zwolnienie ze złożenia zabezpieczenia akcyzowego jest udzielane na czas oznaczony. Jednakże po myśli art. 44 ust. 6 ww. ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 nie stosuje się m.in. w przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy dla nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych.

W myśl art. 50 ust. 1 i 2 oraz art. 51 ust. 1 i 2 ww. ustawy naczelnik urzędu celnego odmawia przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego, jeżeli stwierdzi, że nie zapewni ono pokrycia w całości kwoty wynikającej z zobowiązania podatkowego. Naczelnik urzędu celnego odmawia przyjęcia zabezpieczenia akcyzowego z określonym terminem ważności, jeżeli nie zabezpiecza ono w sposób pełny pokrycia w terminie kwoty wynikającej z zobowiązania podatkowego. W przypadku, gdy naczelnik urzędu celnego stwierdzi, że złożone zabezpieczenie akcyzowe nie zapewnia pokrycia w całości lub w terminie kwoty wynikającej z zobowiązania podatkowego, obowiązany jest zażądać przedłużenia zabezpieczenia, złożenia dodatkowego lub nowego zabezpieczenia akcyzowego. Jeżeli podatnik nie dokona ww. czynności wówczas naczelnik urzędu celnego wzywa gwaranta do zapłaty kwoty wynikającej z zabezpieczenia akcyzowego.

Zgodnie z przepisami art. 52 ust. 1 - ust. 3 ww. ustawy zabezpieczenie akcyzowe nie może zostać zwrócone, dopóki zobowiązanie podatkowe nie wygaśnie lub nie będzie mogło już powstać. Jeżeli zobowiązanie podatkowe wygaśnie częściowo lub nie będzie mogło już powstać do części zabezpieczonej kwoty, złożone zabezpieczenie zostaje niezwłocznie częściowo zwrócone podatnikowi na jego wniosek. Jeżeli zobowiązanie podatkowe wygaśnie lub nie może już powstać, zabezpieczenie zostaje zwrócone w terminie do 7 dni.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż wprowadzenie do systemu podatku akcyzowego procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz związanej ze stosowaniem tej procedury instytucji składu podatkowego powoduje, iż możliwe jest przyjęcie do składu podatkowego nabytego wewnątrzwspólnotowo wyrobu akcyzowego zharmonizowanego bez obowiązku zapłaty podatku akcyzowego. Jest to praktyczna realizacja zasady poboru akcyzy w kraju, w którym wyroby akcyzowe zostaną przekazane do konsumpcji. Zasadę tę określają przepisy art. 6 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE L z dnia 23 marca 1992 r., Nr 92, poz. 76, str. 1) w myśl, których podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji lub w momencie ubytków, które muszą podlegać podatkowi akcyzowemu zgodnie z art. 14 ust. 3. Warunki ściągalności i stawka proponowanego podatku akcyzowego to te obowiązujące w dniu, w którym podatek staje się wymagalny w Państwie Członkowskim, w którym ma miejsce dopuszczenie do konsumpcji lub, w którym zanotowano ubytki.

Z uwagi na to, iż umożliwienie obrotu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych z zawieszoną akcyzą może spowodować sytuacje, w których akcyza nie zostałaby w ogóle rozliczona, ustawodawca w cyt. wyżej przepisach wskazał, iż stosowanie procedury zawieszenia poboru akcyzy jak również stosowanie instytucji składu podatkowego wiąże się z obowiązkiem złożenia zabezpieczenia akcyzowego, tj. zabezpieczenia gwarantującego zapłatę należnego podatku akcyzowego w sytuacji wystąpienia nieprawidłowości związanych obrotem lub rozliczeniem podatku akcyzowego przez podmiot do tego zobowiązany. Podstawowym celem związanym z obowiązkiem składania zabezpieczenia akcyzowego jest zagwarantowanie, iż w ostatecznym rozrachunku należny podatek akcyzowy zostanie uiszczony.

Złożenie zabezpieczenia akcyzowego ma więc na celu zagwarantowanie uiszczenia należnego podatku. Obowiązek złożenia zabezpieczenia akcyzowego wynika również z art. 13a ww. Dyrektywy, w myśl którego od uprawnionego właściciela składu będzie się wymagać przedstawienia gwarancji, w razie konieczności obejmującą produkcję, przet-warzanie i przechowywanie oraz obowiązkowej gwarancji obejmującej przepływ wyrobów, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 3, której warunki będą ustalone przez władze podatkowe Państwa Członkowskiego, w którym skład podatkowy ma zezwolenie na działalność.

Skoro więc procedura zawieszenia poboru akcyzy związana jest z prowadzeniem składu podatkowego, to warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest złożenie zabezpieczenia akcyzowego (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z art. 31 ust. 1 pkt 5 tej ustawy). Konieczność spełnienia powyższego warunku podkreślają dodatkowo przepisy art. 44 ust. 6 ustawy, nie zezwalające na zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego w przypadku stosowania zawieszenia poboru akcyzy dla nabyć wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, tj. w sytuacji gdy są przyjmowane do składu podatkowego wyroby akcyzowe zharmonizowane przemieszczone z terytorium innego państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Powyższych zasad odnoszących się do procedury zawieszenia poboru akcyzy oraz do instytucji składu podatkowego, określonych przepisami ustawy o podatku akcyzowym, o których mowa wyżej, nie zmieniają przepisy § 2b ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie procedury zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania (Dz. U. Nr 89, poz. 849 ze zm.).

W myśl tych przepisów w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których w państwie nabycia nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy i do których stosuje się na terytorium kraju stawkę podatku akcyzowego inną niż stawka 0 ich przemieszczenie na terytorium kraju i wprowadzenie do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy odbywa się z zastosowaniem dokumentów handlowych.
W przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, o którym mowa w ust. 1, wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, do których stosuje się stawkę podatku inną niż stawka 0, nabywający przed wprowadzeniem tych wyrobów na terytorium kraju dokonuje zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, określonego na podstawie odrębnych przepisów.

Cytowane wyżej przepisy wprowadzają jedynie szczegółowy sposób stosowania i dokumentowania procedury zawieszenia poboru akcyzy przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu wyrobów akcyzowych zharmonizowanych wprowadzanych do składu podatkowego, opodatkowanych na terytorium kraju stawką inną niż stawka 0, w sytuacji gdy w państwie nabycia nie stosuje się procedury zawieszenia poboru akcyzy. Ten szczególny sposób stosowania i dokumentowania procedury zawieszenia poboru akcyzy polega na możliwości wprowadzenia do składu podatkowego w tej procedurze, wyrobów akcyzowych zharmonizowanych na podstawie dokumentów handlowych z równoczesnym obowiązkiem dokonania przez nabywcę zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym określonego na podstawie odrębnych przepisów.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w § 2b ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia, są przepisy § 1 rozporządzenia Ministra finansów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, wzoru deklaracji uproszczonej oraz sposobu prowadzenia ewidencji nabywanych wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 74, poz. 668 ze zm.).

Przy czym zauważyć należy, iż nie ma znaczenia dla stosowania przepisów § 2b ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. okoliczność, iż wzór zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, określony został przepisami wydanymi na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 42 ust. 8, art. 55 ust. 3 i art. 81 ust. 2 ww. ustawy o podatku akcyzowym.

Jak wskazano wyżej obrót wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi, do których należą również oleje smarowe będące przedmiotem wniosku może odbywać się wyłącznie w dwóch trybach ściśle określonych przez ustawę o podatku akcyzowym tj. w procedurze zawieszenia poboru akcyzy bądź tez poza ta procedurą, czyli w procedurze przemieszczenia wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.

Ponieważ możliwość korzystania z procedury zawieszenia poboru akcyzy jest szczególnym prawem, skorzystanie z tego prawa zostało przez ustawodawcę mocno ograniczone, uzależnione bowiem zostało od spełnienia szeregu precyzyjnie określonych warunków. W związku z powyższym niedopełnienie warunków takich jak złożenie zabezpieczenia akcyzowego, o którym mowa w cyt. wyżej przepisach ustawy o podatku akcyzowym, czy też niedopełnienie warunków określonych w przepisach § 2b ust. 1 i 2 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r., wywołuje ten skutek, iż wyrób akcyzowy zharmonizowany znajduje się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy.

W konsekwencji obrót tym wyrobem akcyzowym odbywać się może wyłącznie w trybie określonym dla procedury przemieszczenia wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, o której mowa w przepisach art. 54-60 ustawy o podatku akcyzowym.

Powyższe stwierdzenie znajduje uzasadnienie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. ETS w orzeczeniu w sprawie C-325/99 pomiędzy G. van de W. S. van F. potwierdził cyt.: "... samo przechowywanie produktu podlegającemu opodatkowaniu akcyzą w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej dyrektywy stanowi dopuszczenie do konsumpcji, w przypadku gdy produkt ten jest przechowywany poza procedurą zawieszenia i od tego produktu nie został jeszcze pobrany podatek zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego i prawa krajowego".

Teza zaprezentowana w ww. wyroku wypływa z interpretacji art. 6 ust. 1 ww. Dyrektywy Rady 92/12/EWG, w myśl którego dopuszczenie do konsumpcji wyrobów objętych podatkiem akcyzowym oznacza m.in. wszelkie odstępstwa, włączając odstępstwa z naruszeniem prawa, od systemu zawieszenia podatku.

W świetle powyższego naruszenie warunków zawieszenia poboru akcyzy przy wprowadzaniu do składu podatkowego, wewnątrzwspólnotowo nabytych wyrobów akcyzowych, rodzi obowiązki, o których mowa w art. 55 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym.

W myśl art. 55 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ww. ustawy w przypadku gdy podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabywa wyroby akcyzowe zharmonizowane z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej na terytorium kraju, jest obowiązany złożyć deklarację uproszczona i dokonać zapłaty akcyzy na terytorium kraju w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego. Zaś obowiązek podatkowy z ww. tytułu powstaje z dniem otrzymania wyrobów akcyzowych zharmonizowanych przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia dokonania wysyłki określonej w uproszczonym dokumencie towarzyszącym. Przy czym zgodnie z przepisami § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentacji związanej z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 81, poz. 744 ze zm.) jako uproszczony dokument towarzyszący mogą być również wykorzystane dokumenty handlowe.

Wzór deklaracji uproszczonej, o której mowa w art. 55 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku akcyzowym został określony przepisami § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrz-wspólnotowym, wzoru deklaracji uproszczonej oraz sposobu prowadzenia ewidencji nabywa-nych wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 74, poz. 668 ze zm.) i stanowi załącznik nr 2 do tego rozporządzenia.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie i wprowadzenie do składu podatkowego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, olejów smarowych kod CN 2710 19 71 - 2710 19 99 będących przedmiotem wniosku nie wiąże się z obowiązkiem złożenia zabezpieczenia akcyzowego, nie wymaga zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, a naruszenie powyższych warunków nie rodzi skutków w postaci obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty należnego podatku akcyzowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.