Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca na podstawie art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, tj. będzie zobowiązany doliczać do ceny energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o. mającym siedzibę na ternie Zakładów jako nabywcom końcowym podatek akcyzowy, a następnie będzie zobowiązany odprowadzać podatek na rachunek właściwego organu podatkowego? Czy tak wykazana różnica, w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, między zakupem, a zużyciem (własne + sprzedaż) jest stratą powstałą w wyniku dystrybucji zwolnioną z akcyzy, czy też jest podlegającym opodatkowaniu zużyciem energii w związku z dystrybucją?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest producentem tworzyw sztucznych i środków ochrony roślin, w zakresie przedmiotu działalności Spółka ma również dystrybucję i sprzedaż energii elektrycznej (§ 6 ust. 1 pkt 17) Statutu. Wnioskodawca posiada koncesję na wykonywanie zawodowo w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowej działalności polegającej na dystrybucji energii elektrycznej na potrzeby odbiorców zlokalizowanych na obszarze miast; N., na terenie zakładu koncesjonariusza oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie oraz koncesję na wykonywanie zawodowo w sposób zorganizowany i ciągły zarobkowej działalności polegającej na obrocie energią elektryczną na potrzeby odbiorców zlokalizowanych na obszarze miasta N., na terenie zakładu koncesjonariusza oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Wnioskodawca kupuje energię elektryczną od dystrybutora. Kupiona energia elektryczna w około 80% jest zużywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności, natomiast około 20% Spółka sprzedaje nabywcom końcowym, tj. spółkom z o.o. mającym swą siedzibę na terenie należącym do Wnioskodawcy.

U Wnioskodawcy w związku z prowadzona działalnością własną i sprzedażą energii elektrycznej dla odbiorców końcowych występują straty związane z dystrybucją energii elektrycznej liczone jako różnica ilości energii elektrycznej wprowadzonej do systemu z P. a sumą ilości energii elektrycznej na wszystkich odbiorach. Liczone i wykazywane przez Wnioskodawcę straty to tylko straty transformacji, grzania się mostów szynowych i straty handlowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca na podstawie art. 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, będzie podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, tj. będzie zobowiązany doliczać do ceny energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o. mającym siedzibę na ternie Zakładów jako nabywcom końcowym podatek akcyzowy, a następnie będzie zobowiązany odprowadzać podatek na rachunek właściwego organu podatkowego...

Czy tak wykazana różnica, w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, między zakupem, a zużyciem (własne + sprzedaż) jest stratą powstałą w wyniku dystrybucji zwolnioną z akcyzy, czy też jest podlegającym opodatkowaniu zużyciem energii w związku z dystrybucją...

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on podatnikiem podatku akcyzowego od energii elektrycznej sprzedawanej spółkom z o.o., jako nabywcom końcowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2) ustawy o podatku akcyzowym. Nie będzie natomiast zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własnej działalności, ponieważ w tym zakresie będzie nabywcą końcowym energii.

W interpretacji Wnioskodawcy straty powstałe w wyniku dystrybucji przez Spółkę energii elektrycznej są to straty, które nie podlegają opodatkowaniu akcyzą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3 poz. 11) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. produkcja wyrobów akcyzowych;
2. wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3. import wyrobów akcyzowych;
4. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5. wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.
   
   

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4. zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5. import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6. zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
   
   

W myśl art. 13 ust. 1 cyt. ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot:

1. nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony;
2. będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu;
3. u którego powstają ubytki wyrobów akcyzowych, również gdy nie jest właścicielem tych wyrobów akcyzowych;4) będący przedstawicielem podatkowym;5) będący zarejestrowanym handlowcem - z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych na rzecz osoby trzeciej.
   
   

Stosownie do art. art. 11 ww. ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1. nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. wydania energii nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3. zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4. powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.
   
   

Nabywcą końcowym, zgodnie z art. 2 pkt 19 ww. ustawy jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, z późn. zm.4)), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, z późn. zm.5)) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Opodatkowaniu akcyzą podlega zatem (art. 9 ust. 1 pkt 1-6 ustawy):

• sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu,
• sprzedaż energii przez podmiot nie posiadający koncesji na dystrybucję, przesyłanie lub obrót energią, gdy sprzedającym energię jest podmiot który wyprodukował tą energię, do nabywcy końcowego,
• zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią,
• zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji na przesył, dystrybucję lub obrót tą energią, który wyprodukował tę energię,
• zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
  
  

W związku powyższym zużycie energii elektrycznej przez Wnioskodawcę, który posiada koncesję na dystrybucje i obrót energią elektryczną, na potrzeby własnej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Wnioskodawca na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy w związku z ww. czynnościami, jest podatnikiem podatku akcyzowego obowiązanym do zapłaty podatku.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w kwestii obowiązku zapłaty podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własnej działalności gospodarczej należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawa stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej zobowiązania do zapłaty podatku akcyzowego w przypadku sprzedaży energii elektrycznej oraz opodatkowania strat energii elektrycznej powstałych w wyniku dystrybucji została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.