Istota interpretacji:

Zwolnienie z akcyzy, na podstawie § 9 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego wytworzonej energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca posiada siedem jednostek wytwórczych elektrowni wiatrowej o łącznej mocy 675 kW. Część wytworzonej energii elektrycznej jest zużywana na potrzeby własne związane z wytwarzaniem energii. Pozostała ilość jest wprowadzana do sieci energetyki zawodowej tj. Operatora Systemu Dystrybucji Ilość wprowadzonej energii elektrycznej i pobranej energii elektrycznej z sieci OSD jest opomiarowana oddzielnym licznikiem tj. innym niż te które mierzą ilość wytworzonej energii. W oparciu o te wskazania za pośrednictwem OSD Wnioskodawca przekazuje do Urzędu Regulacji Energetyki "Wnioski o wydanie świadectw pochodzenia" z ilości wytworzonej energii.

Łączna moc wszystkich posiadanych generatorów nie przekracza 1 MW. Część wytworzonej energii elektrycznej (nie ta zużyta na potrzeby własne) jest dostarczana do sieci energetyki przemysłowej. Produktem wykorzystywanym do produkcji energii elektrycznej jest wiatr. Od tego rodzaju czynnika napędowego przepisy nie przewidują akcyzy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w świetle obowiązującego od 1 września 2010r. § 9 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego z dnia 23 sierpnia 2010r. (Dz.U. Nr 159, poz. 1070) ilość wytworzonej energii elektrycznej z zużytej na potrzeby własne związanej z jej wytwarzaniem jest zwolniona od akcyzy...

Zdaniem Wnioskodawcy, ilość wytworzonej energii i zużytej na potrzeby własne związane z jej wytwarzaniem jest zwolniona z akcyzy.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 września 2010r. prawo do zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej przysługuje podmiotowi, u którego:

1. Energia elektryczna produkowana jest w generatorach o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW,
2. Zużyta na własne potrzeby energia elektryczna nie jest dostarczana do instalacji i sieci, służących do przesyłania energii elektrycznej (jest zużywana na potrzeby własne),
3. Produktem wykorzystywanym do produkcji energii elektrycznej jest wiatr. Od tego rodzaju produktu (czynnika napędowego) żaden akt prawny nie przewiduje zapłaty akcyzy.
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2010r. (nadanym ustawą z 22 lipca 2010r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. Nr 151, poz. 1013) przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2. sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4. zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5. import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6. zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
   
   

Zatem zużycie przez Wnioskodawcę wytworzonej przez siebie energii elektrycznej na potrzeby własne jest czynnością opodatkowana akcyzą.

Wnioskodawca w przedstawionej sytuacji stoi na stanowisku, iż przysługuje mu zwolnienie z podatku akcyzowego na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 sierpnia 2010r. (Dz.U. Nr 159, poz. 1070) w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, gdyż do produkcji energii elektrycznej w generatorach o łącznej mocy nie przekraczającej 1 MW wykorzystuje wiatr, który jako czynnik napędowy urządzeń produkujących energię elektryczną nie jest opodatkowany akcyzą.

Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, iż zgodnie z § 9 ww. rozporządzenia zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, niedostarczanej do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.

Zgodnie zatem z powyższym aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w § 99 ww. rozporządzenia należy spełnić łącznie warunki:

1. energia elektryczna będzie wyprodukowana z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW,
2. od wyrobów energetycznych wykorzystanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należytej wysokości ,
3. energia elektryczna nie jest dostarczana do instalacji połączonych i współpracujących ze sobą, służących do przesyłania energii elektrycznej.
   
   

Stosownie do powyższego należy zauważyć, iż do wyrobów energetycznych zostały zaliczone wyroby wymienione w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Wiatr wykorzystywany do produkcji energii elektrycznej nie został zaliczony do wyrobów energetycznych. Tym samym nie może on podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a tym bardziej nie może zostać od niego zapłacona akcyza.

W przedmiotowej sprawie nie ma więc zastosowania § 9 ww. rozporządzenia.

Powyższe zgodne jest z postanowieniami dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE L Nr 283 str. 1 ze zm.). W myśl bowiem art. 21 ust. 5 tej dyrektywy dla celów art. 5 i 6 dyrektywy 92/12/EWG, energia elektryczna i gaz ziemny podlegają podatkom, które staja się wymagalne w momencie dostawy do dystrybutora lub redystrybutora. (…) Jednostka produkująca energię elektryczna na swoje własne potrzeby jest uważana za dystrybutora. Bez względu na przepisy art. 14 ust. 1 lit. a, Państwa członkowskie mogą zwalniać drobnych producentów energii elektrycznej, pod warunkiem, że opodatkowują oni produkty energetyczne wykorzystywane do produkcji tej energii elektrycznej. (…) Podatek jest nakładany i pobierany zgodnie z procedurami ustanowionymi w każdym Państwie Członkowskim.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, co do możliwości zastosowania w przedstawionej sytuacji zwolnienia określonego w § 9 rozporządzenia w sprawie zwolnień należało uznać za nieprawidłowe.

W tym miejscu należy jednakże zauważyć, iż Wnioskodawca wskazał, że wyprodukowana przez niego energia elektryczna zużywana będzie na własne potrzeby związane z wytwarzaniem tej energii elektrycznej.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu potrzymania tych procesów produkcyjnych. Należy jednak pamiętać, iż zgodnie § 3 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 23 sierpnia 2010r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy, ma zastosowanie, pod warunkiem że podmiot zużywający energię elektryczną:

1. prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania energii, o której mowa w art. 30 ust. 6 ustawy;
2. przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania energii elektrycznej.
   
   

Oświadczenie, o którym mowa powyżej w ust. 1 pkt 2, powinno zawierać:

1. nazwę i adres siedziby podmiotu zużywającego energię elektryczną oraz jego NIP;
2. ilość zużytej energii elektrycznej;
3. cel, na który została zużyta energia elektryczna;
4. datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie.
   
   

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2010r. należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.