Istota interpretacji:

1. Czy jeżeli Wnioskodawca złoży teraz korektę zeznania PIT-37 za 2006 r. a gdy otrzyma stosowne dokumenty od lekarza to wówczas dołączy je do wniosku o stwierdzenie nadpłaty to termin 2 miesięcy na realizację nadpłaty będzie liczony od dnia złożenia korekty czy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty?2. Czy wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Zainteresowany będzie musiał ponownie składać korektę zeznania?

1. stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2009 r. Nr ILPB2/415-106/09-4/MK, uznające za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, jest nieprawidłowe,
2. stanowisko Wnioskodawcy zawarte we wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. jest prawidłowe.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca ma zamiar złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., ponieważ w pierwotnym zeznaniu nie wykazał przysługującej Mu ulgi rehabilitacyjnej (o możliwości skorzystania z tej ulgi dowiedział się dopiero niedawno).

W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym postawiono następujące pytania:

1. Czy jeżeli Wnioskodawca złoży teraz korektę zeznania PIT-37 za 2006 r., a po otrzymaniu stosownych dokumentów od lekarza dołączy je do wniosku o stwierdzenie nadpłaty, to termin 2 miesięcy na realizację nadpłaty będzie liczony od dnia złożenia korekty czy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty...
2. Czy wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Wnioskodawca będzie musiał ponownie złożyć korektę zeznania...

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji nie będzie konieczne ponowne złożenie korekty zeznania, ponieważ nic nowego ona nie wnosi, a termin 2 miesięcy będzie liczony od dnia złożenia wniosku z uwzględnieniem danych zawartych we wcześniej złożonej korekcie.

W interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2009 r. Nr ILPB2/415-106/09-4/MK Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Powołując się na przepisy art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 1 pkt 1, art. 73 § 2, art. 75 § 3 oraz art. 77 § 1 pkt 6 ustawy – Ordynacja podatkowa stwierdził, że w przypadku złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wnioskodawca jest zobowiązany równocześnie złożyć korektę zeznania podatkowego, a początkiem biegu terminu do zwrotu nadpłaty będzie dzień złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem podatkowym za 2006 r.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważa, co następuje:

Zgodnie z art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Powyższy przepis nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić taką interpretację w dowolnym czasie.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu błędnie uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanej sytuacji nie będzie konieczne ponowne złożenie korekty zeznania, a termin 2 miesięcy będzie liczony od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Stosownie do art. 75 § 2 pkt 1 lit. a ustawy – Ordynacja podatkowa podatnikom, którzy w zeznaniach rocznych wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, przysługuje uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W tym przypadku podatnik równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej). Na podstawie art. 77 § 1 pkt 6 ww. ustawy nadpłata podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem, w przypadkach o których mowa w art. 75 § 3, lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania rocznego.

Użyte w art. 75 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa pojęcie "równoczesności" należy rozumieć nie temporalnie, lecz funkcjonalnie, tzn. jako konieczność łącznego spełnienia dwóch warunków: złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty i złożenia – niekoniecznie w tej samej chwili – towarzyszącego temu wnioskowi skorygowanego zeznania. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym (wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1275/05, z dnia 22 sierpnia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 1254/06 i z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt VIII SA/Wa 258/07).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w opisanej przez Wnioskodawcę sytuacji nie ma obowiązku ponownego składania korekty zeznania wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, a dwumiesięczny termin zwrotu nadpłaty będzie liczony od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Niniejsza zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2009 r. i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław , po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Minister Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.