Pytanie:

Obowiązek pobrania podatku w sytuacji dokonania przez płatnika zapłaty podatku z własnych środków

stwierdza, że stanowisko przedstawione w tym wniosku jest prawidłowe w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego.

Spółka ma wątpliwość, czy powstaje obowiązek obliczenia i zapłaty podatku od zapłaconego przez płatnika za podatnika podatku, w sytuacji nie pobrania tego podatku przez płatnika, pomimo ciążącego na nim obowiązku podatkowego, zapłacenia tego podatku zgodnie z art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa i wezwania podatnika do zwrotu wyłożonego w jego imieniu podatku.

Zdaniem Spółki zapłata przez Spółkę-płatnika, zgodnie z art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa podatku z własnych środków w sytuacji nie pobrania tego podatku od podatnika, a następnie wezwanie podatnika do zwrotu zapłaconego za podatnika podatku nie powoduje obowiązku pobrania podatku, od kwoty zapłaconego przez Spółkę podatku. W tej sytuacji nie powstaje u podatnika przychód w części zapłaconego przez Spółkę podatku, gdyż został on wezwany do jego zwrotu, a więc w stosunku do Spółki powstało zobowiązanie.

Na tle zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz.60 z późn. zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na podstawie art. 30 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada całym swoim majątkiem za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony. Jak stanowi art. 30 § 4 Ordynacji podatkowej jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, iż podatek nie został pobrany bądź pobrany nie został odprowadzony do organu podatkowego, to wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika, w której określa wysokość niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), dalej ustawa, stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20 % przychodu.

Stosownie do art. 41 ust. 1 i 4 ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Zgodnie z powyższymi przepisami podstawę obliczenia podatku stanowi kwota wypłacona / postawiona do dyspozycji podatnika z tytułów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy. Obowiązek pobrania podatku powstaje w momencie wypłaty / postawienia świadczenia do dyspozycji.

Niepobranie przez Spółkę (płatnika) podatku od dokonanego świadczenia, przy jednoczesnym wpłaceniu tego podatku przez Spółkę z własnych środków, stanowi realizację przez nią - bez zastosowania przez organ podatkowy trybu z art. 30 § 4 Ordynacji podatkowej - art. 30 § 3 tej ustawy, w myśl którego za niepobrany podatek płatnik odpowiada całym swoim majątkiem.

Podatek wpłacony na rachunek organu podatkowego, niezależnie od tego, że wpłacony przez Spółkę - płatnika z jej własnych środków, jest w istocie świadczeniem podatkowym usługodawcy - podatnika, a nie świadczeniem Spółki na rzecz usługodawcy. Wpłacenie podatku przez Spółkę - płatnika z własnych środków, z uwagi na niepobranie go z przychodu podatnika oznacza jedynie, że Spółka - płatnik ma możliwość wystąpienia do podatnika, co jak wskazuje uczyniła, o zwrot kwoty odpowiadającej kwocie podatku, który wpłaciła z własnych środków.

Reasumując tut. Organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia i nie jest wiążąca dla wnioskodawcy.