Istota interpretacji:

Nie jest możliwe zaliczenie kwoty należnej z tytułu zwrotu podatku VAT, rozliczanego zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na poczet zobowiązania podatkowego w podatku od gier, gdyż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie jest organem właściwym w sprawach należności Wnioskodawcy z tytułu podatku od gier i nie może dokonywać zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na zobowiązania podatkowe pozostające w gestii innego organu – w tym przypadku Naczelnika Urzędu Celnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest między innymi organizacja loterii audiotekstowych. W związku z powyższym Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Organem właściwym do rozliczenia tego podatku jest dla wnioskodawcy Naczelnik Urzędu Skarbowego . Jednocześnie spółka jest podatnikiem podatku od gier uregulowanego w ustawie z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. Nr 127. poz. 557, 2010r.). Zgodnie z art. 77 tej ustawy organem właściwym w zakresie tego podatku są Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej.

Spółka w deklaracji VAT-7D składanej za 4 kwartał 2010 ma zamiar zażądać zwrotu podatku VAT. Jednocześnie w tym samym czasie powstanie zobowiązanie z tytułu podatku od gier. Spółka ma zamiar wraz z deklaracją VAT-7D złożyć, na podstawie art. 76 Ordynacji podatkowej, pismo z prośbą o zaliczenie zwrotu na poczet podatku od gier.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Spółka będzie mogła zaliczyć kwotę należną z tytułu zwrotu podatku VAT rozliczanych zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na poczet zobowiązania podatkowego w podatku od gier, dla którego właściwymi są Organy Celne...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 76b w zw. z art. 76 Ordynacji Podatkowej Nadpłaty i zwroty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Złożenie wniosku o zaliczenie spowoduje, zdaniem Wnioskodawcy, wygaśnięcie zobowiązania podatkowego na podstawie art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji Podatkowej. Przepisy Ordynacji Podatkowej są zdaniem wnioskodawcy właściwe dla obu podatków płaconych przez Spółkę, ponieważ oba podatki stanowią należność Skarbu Państwa (art. 2 Ordynacji Podatkowej). Sam fakt, że w przypadku Spółki ze względu na rodzaj płaconych danin właściwe są 2 Organy, nie może mieć wpływu na możliwość skorzystania przez podatnika z uprawnienia zawartego w art. 76 § 1 w zw. art. 76b, a co za tym idzie skutecznego uregulowania zobowiązań podatkowych, ponieważ płacone podatki są należnościami Skarbu Państwa, a nie konkretnych Organów Podatkowych lub Organów Celnych.

Takie samo stanowisko zajął Dyrektor Warszawskiej Izby Skarbowej w interpretacji IPPP2/443-647/08/AZ z dnia 4 lipca 2008 roku oraz w podobnej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Białymstoku w decyzji PNI-2/825-23/MSi/06 z dnia 11 sierpnia 2006r.

Reasumując.

Zdaniem Spółki fakt złożenia wniosku o zaliczenie zwrotu podatku VAT dla którego właściwym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego spowoduje skutecznie wygaśnięcie zobowiązania podatkowego w podatku od gier, pomimo, że dla tego podatku właściwy jest inny Organ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Stosownie natomiast do art. 6 cyt. ustawy, podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Podatkami w rozumieniu Ordynacji podatkowej są również: zaliczki na podatki, raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach, opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe, o czym stanowi art. 3 pkt 3 cyt. ustawy.

Katalog czynności i zdarzeń skutkujących wygaśnięciem w całości lub w części zobowiązania podatkowego został zawarty w art. 59 cyt. ustawy. Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 4 cyt. ustawy, należy do nich m.in. zaliczenie nadpłaty lub zaliczenie zwrotu podatku.

Pojęcie nadpłaty zostało wyjaśnione w art. 72 § 1 cyt. ustawy. Zwrot podatku zdefiniowano natomiast w jej art. 3 pkt 7 cyt. ustawy, jako zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego.

Na mocy art. 76 § 1 cyt. ustawy, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2 (tj. z zastrzeżeniem nadpłat, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym).

Jak stanowi art. 76a § 1 cyt. ustawy, w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio. § 2 art. 76 cyt. ustawy wskazuje, iż zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1. powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2;
2. złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
   
   

Zgodnie z art. 76b cyt. ustawy, przepisy art. 76, art. 76a, art. 77b i art. 80 stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Zgodnie z ugruntowanym poglądem, dzień złożenia deklaracji należy rozumieć jako dzień jej fizycznego wpływu do urzędu skarbowego.

Jak wynika z powołanych przepisów, w przypadku powstania prawa do zwrotu podatku, którego wysokość przekracza wysokość kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, organ podatkowy jest obowiązany dokonać następujących czynności:

1. zaliczyć zwrot podatku z urzędu na zaległe zobowiązania podatkowe, odsetki za zwłokę, odsetki za zwłokę określone w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżące zobowiązania podatkowe,
2. w braku zobowiązań, na które można by zaliczyć z urzędu zwrot podatku – dokonać z urzędu zwrotu podatku albo na wniosek podatnika zaliczyć kwotę zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.
   
   

Zwrot podatku może zatem służyć uregulowaniu:

1. zaległości podatkowych - tj. podatku niezapłaconego w terminie płatności, a także niezapłaconej w terminie płatności zaliczki na podatek, w tym również zaliczki, o której mowa w art. 23a Ordynacji podatkowej, lub raty podatku (art. 51 § 1 - 2 Ordynacji podatkowej). Zaliczenie zwrotu podatku na zaległości podatkowe jest dokonywane z urzędu i dotyczy tych zaległości, o których wiadomo organowi podatkowemu.
2. bieżących zobowiązań podatkowych - tj. istniejących zobowiązań podatkowych, których termin płatności jeszcze nie upłynął (podatku, a także zaliczki na podatek, w tym również zaliczki, o której mowa w art. 23a Ordynacji podatkowej, lub raty podatku, których termin zapłaty jeszcze nie upłynął). Zaliczenie zwrotu podatku na bieżące zobowiązania podatkowe jest dokonywane z urzędu, przy czym może ono dotyczyć wyłącznie takich bieżących zobowiązań podatnika, o których wiadomo organowi podatkowemu.
3. przyszłych zobowiązań podatkowych - tj. zobowiązań, które na moment złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku, jeszcze nie powstały. Zaliczenie zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań jest dokonywane na wniosek podatnika, przy czym wygaśnięcie zobowiązań wskutek takiego zaliczenia zwrotu podatku nie nastąpi wcześniej niż powstanie tych zobowiązań.
   
   

Należy przy tym podkreślić, że samo zaliczenie zwrotu podatku na zobowiązania podatkowe podatnika jest czynnością materialnotechniczną. Warunkiem formalnym tego zaliczenia jest natomiast wydanie stosownego postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 76a § 1 w zw. z art. 76b Ordynacji podatkowej, w sprawach zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie.

Wydając ww. postanowienie organ podatkowy stwierdza, że na dzień dokonania zaliczenia kwoty zwrotu przestaje istnieć określona zaległość lub bieżące zobowiązanie podatkowe. W przypadku złożenia przez podatnika wniosku o zaliczenie zwrotu podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, przedmiotowe postanowienie jest wydawane dopiero, gdy przyszłe zobowiązania, o których mowa we wniosku podatnika powstaną, tj. zaistnieją jako zobowiązanie podatnika do zapłacenia podatku w określonej wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (w istocie zwrot podatku jest zatem zaliczany na poczet bieżących zobowiązań podatkowych).

Należy jednocześnie podkreślić, że zgodnie z art. 15 § 1 cyt. ustawy, organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Stosownie do § 2 tego artykułu, właściwość rzeczowa i miejscowa jest ustalana z uwzględnieniem również zakresu zadań i terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych, określonych na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności przepisów o wprowadzeniu programów pilotażowych, o których mowa w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996r. o urzędach i izbach skarbowych (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 121, poz. 1267 ze zm.).

Jak wskazuje treść art. 16 cyt. ustawy, właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.

Natomiast stosownie do art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, do zakresu działania naczelników urzędów skarbowych należy ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych organów.

Właściwość rzeczowa naczelników urzędów skarbowych obejmuje m.in. podatek dochodowy od osób prawnych, podatek dochodowy od osób fizycznych oraz podatek od towarów i usług.

W myśl art. 17 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może przy tym określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania, o czym stanowi art. 17 § 2 cyt. ustawy.

Postanowienia w powyższym zakresie zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. Nr 165, poz. 1371 ze zm.).

Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 9 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych określa się według terytorialnego zasięgu działania odpowiednio urzędu skarbowego i izby skarbowej, z uwzględnieniem ust. 9a, a także z uwzględnieniem zadań i terytorialnego zasięgu działania tych organów określonych w programach pilotażowych, o których mowa w ust. 1a i 1b. W myśl art. 5 ust. 9a ww. ustawy, terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie: niektórych kategorii podatników, wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6 - może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych.

Zasięg działania oraz siedziby ww. organów podatkowych określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027 ze zm.), wydanym na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

Mając na względzie powyższe, należy podkreślić, że organ podatkowy może dokonywać zaliczenia zwrotu podatku:

1. z urzędu - na poczet zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych,
2. w razie braku zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, na wniosek podatnika - na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych,

- wyłącznie w zakresie podatków, których ustalanie lub określanie i pobór pozostaje w jego właściwości rzeczowej. Co więcej, czynność ta może zostać dokonana wyłącznie w odniesieniu do podatników tych podatków, podlegających właściwości miejscowej tego organu.

Czynność zaliczenia zwrotu podatku na zobowiązania podatkowe podatnika nie może bowiem zostać dokonana z naruszeniem właściwości organu podatkowego. W szczególności, organ podatkowy nie może wydać postanowienia w sprawie takiego zaliczenia, które skutkowałoby wygaśnięciem zobowiązania z tytułu podatku, którego ustalanie lub określanie i pobór pozostaje we właściwości innego organu podatkowego.

Kwestie dotyczące właściwości organów podatkowych w zakresie podatku od gier regulują przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.).

Zgodnie z art. 77 ust. 1 ww. ustawy, organami podatkowymi właściwymi w zakresie podatku od gier są naczelnik urzędu celnego oraz dyrektor izby celnej.

Jak stanowi art. 77 ust. 2 ww. ustawy, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach podatku od gier ustala się według:

1. miejsca lokalizacji ośrodka gier;
2. siedziby podmiotu urządzającego gry liczbowe, loterie pieniężne, grę telebingo, loterie audioteksowe lub zakłady wzajemne;
3. siedziby organu właściwego do udzielenia zezwolenia na urządzanie loterii fantowej lub gry bingo fantowe.
   
   

Ust. 3 art. 77 ww. ustawy stanowi, iż w przypadku, gdy nie można ustalić właściwości miejscowej organów podatkowych w sposób określony w ust. 2, organem właściwym jest Naczelnik Urzędu Celnego I w Warszawie i Dyrektor Izby Celnej w Warszawie.

W myśl art. 75 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, podatnicy, z wyłączeniem podatników w pokerze rozgrywanym w formie turnieju gry pokera, są obowiązani, bez wezwania, do obliczania i wpłacania podatku od gier na rachunek właściwej izby celnej, za okresy miesięczne, w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy rozliczenie.

Zgodnie z powyższymi przepisami, właściwym organem podatkowym w sprawie podatku od gier jest obecnie naczelnik urzędu celnego, choć jak stanowi cyt. powyżej art. 75 ust. 1 ww. ustawy, podatek wpłacany jest na rachunek właściwej izby celnej. Natomiast w świetle art. 77 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, właściwość organów podatkowych ustala się według siedziby podmiotu urządzającego gry liczbowe, loterie pieniężne, grę telebingo, loterie audioteksowe lub zakłady wzajemne.

Oznacza to zatem, że właściwym naczelnikiem urzędu celnego oraz dyrektorem izby celnej w sprawie rozliczania podatku od gier będzie ten naczelnik urzędu celnego oraz ten dyrektor izby celnej, na którego terytorium działania ma siedzibę podmiot urządzający loterię audiotekstową.

Zgodnie z art. 77 ust. 5 ww. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi do wykonywania zadań w zakresie podatku od gier, oraz terytorialny zasięg ich działania, uwzględniając liczbę podatników prowadzących działalność na danym obszarze.

Działając w ramach ww. delegacji, Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 23 czerwca 2010r. w sprawie wykazu urzędów celnych i izb celnych, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi do wykonywania zadań w zakresie podatku od gier, oraz terytorialnego zasięgu ich działania (Dz. U. Nr 115, poz. 771), określił wykaz urzędów celnych i izb celnych, których naczelnicy oraz dyrektorzy są właściwi do wykonywania zadań w zakresie podatku od gier, oraz obszary ich właściwości miejscowej, który stanowi załącznik do rozporządzenia, o czym stanowi § 1 tego rozporządzenia.

Zauważyć również należy, iż w przedmiotowym przypadku nie znajdują zastosowania przepisy art. 5 ust. 9a w związku z art. 5a ustawy o urzędach i izbach skarbowych.

Zasada wynikająca z tych przepisów odnosi się bowiem w szczególności do przepisu art. 5 ust. 9 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, który stanowi, iż "właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych (...) określa się według terytorialnego zasięgu działania (...) urzędu skarbowego (...), z uwzględnieniem ust. 9a (…)".

Uregulowania przedmiotowego przepisu dotyczą innych organów podatkowych niż naczelnicy urzędów celnych, którzy są obecnie właściwi do wykonywania zadań w zakresie podatku od gier.

Z okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku wynika, iż przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest między innymi organizacja loterii audiotekstowych. W związku z powyższym Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Organem właściwym do rozliczenia tego podatku jest dla Wnioskodawcy Naczelnik Urzędu Skarbowego Jednocześnie spółka jest podatnikiem podatku od gier uregulowanego w ustawie z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. Nr 127. poz. 557, 2010r.). Zgodnie z art. 77 tej ustawy organem właściwym w zakresie tego podatku są Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej.

Spółka w deklaracji VAT-7D składanej za 4 kwartał 2010 ma zamiar zażądać zwrotu podatku VAT. Jednocześnie w tym samym czasie powstanie zobowiązanie z tytułu podatku od gier. Spółka ma zamiar wraz z deklaracją VAT-7D złożyć, na podstawie art. 76 Ordynacji podatkowej, pismo z prośbą o zaliczenie zwrotu na poczet podatku od gier.

Zatem z informacji przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż w analizowanym przypadku, przysługuje mu zwrot podatku od towarów i usług, który zostanie wykazany w deklaracji VAT-7D składanej za 4 kwartał 2010r. Jak wynika z ww. przepisów, organem podatkowym właściwym dla Spółki w zakresie tego podatku jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. W konsekwencji, przedmiotowy zwrot podatku może zostać zaliczony przez ten organ podatkowy na zobowiązania podatkowe Spółki, ale tylko na te zobowiązanie, które pozostają w jego właściwości.

Natomiast, jak wynika z przepisów ustawy o podatku od gier hazardowych, organem właściwym dla podatku od gier z tytułu realizacji przez Spółkę loterii audiotekstowych jest Naczelnik Urzędu Celnego, na którego terytorium działania ma siedzibę Wnioskodawca.

A zatem każdy z ww. Organów działa na podstawie odrębnych przepisów określających zarówno jego właściwość miejscową jak i właściwość rzeczową.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, stwierdzić należy, iż nie jest możliwe zaliczenie kwoty należnej z tytułu zwrotu podatku VAT, rozliczanego zgodnie z właściwością przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na poczet zobowiązania podatkowego w podatku od gier, gdyż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie jest organem właściwym w sprawach należności Wnioskodawcy z tytułu podatku od gier i nie może dokonywać zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług na zobowiązania podatkowe pozostające w gestii innego organu – w tym przypadku Naczelnika Urzędu Celnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.