Istota interpretacji:

zaliczenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań w podatku dochodowego

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka, na podstawie art. 76b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005r Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwraca się z uprzejmą prośbą o udzielenie interpretacji w sprawie możliwości zaliczania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wynikającym z deklaracji VAT-7 na poczet zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym PIT-4 od wynagrodzeń pracowników, oraz w podatku PIT-5L (podatek dochodowy) Wspólników Spółki. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie Spółki Jawnej. Przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż obuwia dziecięcego - na które to stawka VAT wynosi 7%. Z uwagi na przedmiot działalności, Spółka wykazuje często w deklaracji VAT-7 kwoty do zwrotu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka ma możliwość skorzystania z przywileju zarachowania kwoty zwrotu na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań w podatku dochodowym Wspólników Spółki - PIT-5L oraz w podatku dochodowym PIT-4...

Zdaniem Wnioskodawcy, Wspólnicy Spółki stosownie do posiadanych udziałów w zyskach z działalności gospodarczej mają prawo do wywiązywania się ze swoich zobowiązań podatkowych, korzystając ze wspólnego mienia, w ramach podziału zysków, gdyż spółka jawna nie posiada osobowości prawnej. Zaliczanie zwrotów na zobowiązania wobec Urzędu Skarbowego uprościłoby pracę zarówno Wnioskodawcy, jak i organowi podatkowemu (uniknięcie niepotrzebnych kosztów). Mając również na względzie wyrok w podobnej sprawie z dnia 2 października 2007r. (sygn. akt VIII SA/Wa 416/2007) Spółka uważa, że przysługuje jej możliwość zarachowania kwoty zwrotu VAT na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań w podatku dochodowym Wspólników Spółki PIT-5L oraz w podatku PIT-4.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), za nadpłatę uważa się kwotę:

1. nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
2. podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
3. zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
4. zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
   
   

Na podstawie art. 76 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Przepis ten, na mocy art. 76 § 3 ww. ustawy, stosuje się odpowiednio do zaliczania nadpłaty płatnika lub inkasenta na poczet jego zaległości podatkowych, bieżących zobowiązań podatkowych lub zobowiązań powstałych w związku z wykonywaniem obowiązków płatnika lub inkasenta.

Stosownie do przepisu art. 76a § 2 ww. ustawy, zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1. powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2;
2. złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
   
   

Przy czym, w myśl art. 76b ww. ustawy Ordynacja podatkowa, przepisy art. 76 i art. 76a stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku, tj. - według art. 3 pkt 7 ww. ustawy - m.in. do zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1, następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku.

W związku z treścią powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionym przez Spółkę stanem faktycznym oraz zdarzeniem przyszłym, tut. organ stwierdza, że art. 76b ustawy Ordynacja podatkowa ma zastosowanie w omawianym przypadku.

Zatem w sytuacji, gdy podatnik złoży deklarację podatkową dla podatku od towarów i usług VAT-7 (VAT-7K), w której zostanie wykazana różnica podatku VAT do zwrotu na rachunek bankowy podatnika oraz wniosek o zarachowanie tej różnicy w całości lub w części na wskazane zobowiązanie podatkowe bieżące bądź przyszłe - to żądane przez podatnika zarachowanie będzie dokonane przez urząd skarbowy z dniem złożenia deklaracji VAT-7 (VAT-7K).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 02-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.