Istota interpretacji:

obowiązek wystąpienia każdego ze wspólników spółki cywilnej o wydanie interpretacji indywidualnej

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej, której wspólnikiem jest druga osoba fizyczna. Każdy ze wspólników jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W trakcie działalności powstają wątpliwości na gruncie ww. ustawy o podatku dochodowym, dotyczące kwalifikacji podatkowej niektórych przychodów i kosztów. Ponieważ nie spółka, lecz poszczególni jej wspólnicy są podatnikami podatku dochodowego, to oni we własnym imieniu występować będą, jeżeli nastąpi taka konieczność – o interpretację indywidualną w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej. W jednej ze spraw drugi wspólnik wystąpił już z wnioskiem o taką interpretację do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wspólnika), z tym, że interpretacja będzie dopiero wydana (bieg sprawy rozpoczął się w marcu br.). Wnioskodawca wraz ze wspólnikiem zamierzają ewentualnie w przyszłości występować o interpretację w sprawach, w których kwalifikacja podatkowa musi być identyczna dla obu wspólników, gdyż identyczna jest ich sytuacja.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy konieczne jest występowanie przez każdego ze wspólników o interpretację indywidualną w tej samej sprawie, czy też uzyskanie interpretacji indywidualnej przez jednego ze wspólników pozwala na zastosowanie się do niej pozostałych wspólników spółki (w tym przypadku drugiego wspólnika) i korzystanie z ochrony wynikającej z art. 14k i 14m ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa...

Zdaniem wnioskodawcy, nie jest konieczne występowanie przez każdego ze wspólników o interpretację indywidualną w tej samej sprawie a uzyskanie interpretacji indywidualnej przez jednego ze wspólników pozwala na zastosowanie się do niej drugiego wspólnika (pozostałych wspólników) spółki, przy czym jeżeli ich sytuacja w konkretnej sprawie jest taka sama, jak podatnika który otrzymał interpretację indywidualną – wszyscy wspólnicy spółki korzystają z ochrony wynikającej z art. 14k i 14m ordynacji podatkowej. Uważam, że stanowisko zgodnie z którym konieczne jest występowanie przez każdego ze wspólników (zwłaszcza w spółkach wieloosobowych, które nie należą do rzadkości) do Ministra Finansów, niezależnie od tego, który Dyrektor Izby Skarbowej jest właściwy miejscowo do działania w imieniu Ministra, o interpretację indywidualną w tej samej sprawie i w takim samym stanie faktycznym, należałoby uznać za sprzeczne z wykładnią celowościową Ordynacji podatkowej, przede wszystkim jednak za naruszające art. 121 § 1 tej ustawy, nakazujący prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Nie do pogodzenia z tą zasadą byłoby przyznanie prawa do zastosowania się do interpretacji indywidualnej oraz do skorzystania z ochrony wynikającej ze stosowanych przepisów w tej kwestii tylko podatnikowi, który wystąpił z wnioskiem o interpretacje a równocześnie zastosowanie innej kwalifikacji podatkowej zdarzenia wobec pozostałych wspólników.

Wnioskodawca zwrócił uwagę, że w przeszłości (wprawdzie w nieobowiązującym już stanie prawnym) sądy administracyjne wielokrotnie zwracały uwagę, ze nawet jeżeli podatnik nie wystąpił o interpretację, mógł posłużyć się znaną mu interpretacją wydana innemu podmiotowi, jeżeli identyczny był stan faktyczny. To stanowisko budziło czasem wątpliwości ze względu na trudności z oceną, czy rzeczywiście sytuacja w innym podmiocie gospodarczym może być uznana za identyczną (choć pod kątem prawnym z pewnością tak). W tym przypadku nie chodzi jednak o przyznanie prawa do korzystania z ochrony na podstawie jakiejkolwiek "obcej" interpretacji, lecz interpretacji indywidualnej wydanej wprawdzie innemu podatnikowi, jednak takiemu, który z danym podatnikiem prowadzi wspólna działalność w formie spółki cywilnej i stan faktyczny bezspornie jest taki sam. Należy przyjąć, że za takim rozumieniem przepisów przemawiają także względy praktyczne wynikające z tzw. ekonomiki postępowania. Za niecelowe należy uznać zmuszanie wszystkich wspólników spółek do składania jednobrzmiących wniosków oraz właściwych dyrektorów izb skarbowych do udzielania jednobrzmiących interpretacji (nie jest bowiem dopuszczalne rożne rozstrzygnięcie w takiej samej sprawie).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W myśl art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

Zgodnie natomiast z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Z powyższych przepisów wynika, iż interpretacja indywidualna wydawana jest tylko na wniosek zainteresowanego i wyłącznie w jego indywidualnej sprawie. Zawiera ona ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny w odniesieniu do konkretnego, przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy. Przy czym wnioskodawcą występującym o wydanie interpretacji może być zarówno osoba fizyczna, osoba prawna jak i jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, jeżeli tylko wykaże, iż jest zainteresowana w sprawie a rozstrzygana kwestia dotyczy jej indywidualnie.

Zaznaczyć należy, iż warunkiem niezbędnym dla rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest również złożenie oświadczenia, o którym mowa w cyt. powyżej art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej. Przy czym oświadczenie to może złożyć wyłącznie sam wnioskodawca, posiadający w tym zakresie stosowną wiedzę. Istotna jest przy tym jego zgodność ze stanem rzeczywistym. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje bowiem skutków prawnych (art. 14b § 4 in fine Ordynacji podatkowej).

Podstawową funkcją jaką spełniają indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego jest ich funkcja ochronna. Stosownie bowiem do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę (art. 14k § 3 Ordynacji podatkowej).

W myśl natomiast art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona lub nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli:

1. zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz
2. skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej.
   
   

Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje:

1. w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku podatkowego, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności;
2. w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków - okres do końca kwartału, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;
3. w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków - okres do końca miesiąca, w którym opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.

(art. 14m § 2 Ordynacji podatkowej).

Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty (art. 14m § 3 ww. Ordynacji).

Zgodnie z art. 14m § 4 ww. Ordynacji organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia, o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie interpretacji.

W myśl natomiast art. 14n § 1 Ordynacji podatkowej przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku:

1. zastosowania się przez spółkę do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem spółki na wniosek osób planujących utworzenie tej spółki - w zakresie dotyczącym działalności tej spółki;
2. zastosowania się przez oddział lub przedstawicielstwo do interpretacji indywidualnej dotyczącej działalności tego oddziału lub przedstawicielstwa wydanej przed powstaniem tego oddziału lub przedstawicielstwa na wniosek tworzącego je przedsiębiorcy.
   
   

W przypadkach, o których mowa w § 1, zmienioną interpretację indywidualną doręcza się odpowiednio spółce, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej (art. 14n § 2 Ordynacji podatkowej).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca jest wspólnikiem dwuosobowej Spółki cywilnej. Wspólnicy tej Spółki zamierzają w przyszłości występować o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w sprawach, w których identyczna jest sytuacja wspólników. Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić jednak należy, iż uzyskanie interpretacji indywidualnej przez jednego ze wspólników Spółki (wnioskodawcę) nie daje możliwości korzystania z przyznawanej przez tą interpretację ochrony drugiemu wspólnikowi Spółki. Interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego wydawana jest bowiem konkretnemu wnioskodawcy w jego indywidualnej sprawie, dotyczącej konkretnego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Zatem tylko ten wnioskodawca może korzystać z ochrony przyznanej mu w związku z zastosowaniem się do treści otrzymanej interpretacji. Natomiast powoływane we wniosku art. 14k i 14m Ordynacji podatkowej regulują jedynie zakres tej ochrony. Jeżeli zatem z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wystąpi osoba fizyczna (wspólnik Spółki cywilnej) ochrona wynikająca z zastosowania się do tej interpretacji przysługuje tylko i wyłącznie temu wspólnikowi.

Odnosząc się natomiast do kwestii naruszania art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej przez obowiązek występowania z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przez każdego ze wspólników Spółki cywilnej w przypadku, gdy przedstawiany stan faktyczny bądź zdarzenie przyszłe jest dla wspólników tożsamy stwierdzić należy, iż w myśl ww. przepisu postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Powyższe oznacza m. in., iż uchybienia organu prowadzącego postępowanie nie mogą powodować ujemnych następstw dla obywatela, który działa w dobrej wierze i w zaufaniu do treści otrzymanej decyzji. Nie sposób natomiast uznać, iż zasadę tę narusza stosownie przez organ podatkowy obowiązujących przepisów prawa oraz egzekwowanie wynikających z jego przepisów obowiązków.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.