Pytanie:

Czy na podstawie art. 22g ust. 1 pkt. 1 w związku z ust. 3 i ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , podatnik uprawniony jest do ustalenia wartości początkowej środków trwałych wg wartości wynikającej z faktury zakupu, a w przypadku gdy nie dysponuje dokumentem określającym wartość nabytego środka trwałego - na podstawie wyceny dokonanej w oparciu o ceny rynkowe wskazane w art. 22g ust. 8 powołanej ustawy ?

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny, Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy na podstawie art. 22g ust. 1 pkt. 1 w związku z ust. 3 i ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , uprawniony jest do ustalenia wartości początkowej środków trwałych wg wartości wynikającej z faktury zakupu, a w przypadku gdy nie dysponuje dokumentem określającym wartość nabytego środka trwałego - na podstawie wyceny dokonanej w oparciu o ceny rynkowe wskazane w art. 22g ust. 8 powołanej ustawy?

W ocenie Wnioskodawcy, przepisy art. 22g ust. 1 pkt. 1 w związku z ust. 3 i ust. 8 w/w ustawy, należy rozumieć tak, że jeżeli przed sporządzeniem ewidencji środków trwałych, podatnik dysponuje dokumentami (np. fakturą, aktem notarialnym) wyszczególniającymi cenę nabycia, wartość wynikająca z tych dokumentów będzie stanowiła wartość początkową danego środka trwałego. Natomiast, gdy podatnik nie dysponuje takim dokumentem przed sporządzeniem ewidencji, wówczas przy ustalaniu wartości początkowej należy dokonać wyceny środka trwałego w oparciu o ceny rynkowe.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Ursynów dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska wnioskodawcy przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Problematyka amortyzacji środków trwałych uregulowana została w przepisach art. 22a do art. 22m ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.).

W myśl art. 22a ust. 1 powołanej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:1)budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,2)maszyny, urządzenia i środki transportu,3)inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Przy stosowaniu powyższych przepisów, niezbędne jest także uwzględnianie regulacji prawnych zawartych w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U z 2003r., Nr 152, poz. 1475 z późn. zm.).

Z powyższego przepisu wynika, że ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 22n ust. 2 - 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzą osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, obowiązane do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w sytuacji ich nabycia w drodze kupna określone zostały w art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl powołanego powyżej przepisu, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 - 18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia.

Z kolei stosownie do zapisu art. 22g ust. 3 w/w ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Z cytowanego przepisu wynika, iż wszelkie koszty poniesione w związku z przystosowaniem danego składnika majątku do używania, zwiększają cenę nabycia środka trwałego (jego wartość początkową), stanowiącą podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Definicja ceny nabycia zawiera przykładowe koszty, o które należy powiększyć kwotę należną zbywcy, aby wyliczyć wartość początkową, które to nie stanowią katalogu zamkniętego.

Natomiast stosownie do zapisu art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia. Powyższy przepis przewiduje wprawdzie możliwość ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze kupna środka trwałego, na podstawie wyceny dokonanej przez podatnika, ale tylko w przypadku, gdy nie mo#65407;na ustali jego ceny nabycia.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawione powyżej uregulowania prawne, stwierdzić należy iż, zgodnie z generalną zasadą określoną w art. 22g ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze kupna ustala się na podstawie ceny ich nabycia. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach tj. w przypadku braku jakiejkolwiek możliwości ustalenia ceny nabycia środka trwałego, możliwe jest zastosowanie przepisu art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przyjęcie wartości początkowej środka trwałego według dokonanej przez podatnika wyceny.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy wyrażone we wniosku jest prawidłowe.

Powyższa interpretacja odnosi się jedynie do stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia