W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje złożenie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej w zakresie dotyczącym stanu faktycznego, który był objęty wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej złożonym w 2007 r. i postanowieniem wydanym przez urząd skarbowy w odniesieniu do tego stanu faktycznego już w roku 2007, ale przed dniem 1 lipca 2007 r., tj. przed dniem wejścia w życie art. 14b Ordynacji podatkowej w obecnie obowiązującym brzmieniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy złożenie przez Wnioskodawcę wniosku na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej, dotyczącego elementów stanu faktycznego objętego wcześniej wnioskiem złożonym w 2007 r. i postanowieniem interpretacyjnym urzędu skarbowego wydanym w 2007 r., ale przed dniem wejścia w życie art. 14b Ordynacji podatkowej oznacza, że Wnioskodawcy nie zostanie wydana interpretacja indywidualna, względnie jeśli zostanie wydana to nie zapewni ona Wnioskodawcy ochrony prawnej, a oświadczenie zawarte w części I formularza ORD-IN zostanie przez organ podatkowy uznane za fałszywe zeznanie objęte sankcją z art. 233 § 1 Kodeksu karnego?

Zdaniem Wnioskodawcy złożenie wniosku na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej, dotyczącego stanu faktycznego objętego wcześniej wnioskiem złożonym w 2007 r. na podstawie obowiązującego wtedy art. 14a Ordynacji podatkowej i wydanym w odpowiedzi na taki wniosek postanowieniem interpretacyjnym urzędu skarbowego w 2007 r., ale przed dniem wejścia w życie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie wyłącza obowiązku wydania przez organ podatkowy interpretacji indywidualnej. Udzielona w takim wypadku na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej indywidualna interpretacja będzie gwarantowała ochronę prawną przewidzianą w rozdziale 1a Ordynacji podatkowej. Składając taki wniosek po 1 lipca 2007 r. Wnioskodawca nie złoży fałszywych zeznań w ramach oświadczenia zawartego w części I formularza ORD-IN, a tym samym nie będą istniały podstawy do pociągnięcia Wnioskodawcy do odpowiedzialności karnej.

W dniu 1 lipca 2007 r. wszedł w życie rozdział 1a Ordynacji podatkowej obejmujący artykuły od 14a do 14p Ordynacji podatkowej.

W treści art. 14b Ordynacji podatkowej przewidziano między innymi, że Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

Dodatkowo przewidziano także, że nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Użycie przez ustawodawcę sformułowania "w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej" dotyczy decyzji i postanowień innych niż postanowienia wydane przed dniem 1 lipca 2007 r. na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej lub decyzji wydanych przed 1 lipca 2007 r. na podstawie art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej. Przyjęcie przeciwnego wniosku oznaczałoby naruszenie zasady lex retro non agit, bowiem powodowałoby wyłączenie możliwości składania przez Wnioskodawcę wniosków w sprawach, które były wcześniej rozstrzygane w oparciu o przepisy art. 14a i 14b Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007 r., a więc w oparciu o przepisy regulujące instytucję pisemnych interpretacji w zakresie przepisów prawa podatkowego w sposób odmienny od regulacji obowiązującej od dnia 1 lipca 2007 r.

Przepis art. 14b Ordynacji podatkowej wszedł w życie 1 lipca 2007 r. mocą ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw.

Na podstawie art. 4 ust. 1 tej ustawy wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (a więc w zakresie dotyczącym nowej regulacji pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przed dniem 1 lipca 2007 r.) podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, czyli w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2007 r. Skutki prawne związane z wydaniem, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2007 r., pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach ocenia się wedle przepisów Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2007 r. Przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie regulują kwestii będącej przedmiotem niniejszego wniosku, w szczególności nie rozstrzygają wątpliwości prawnych związanych z tym, czy wprowadzenie nowej regulacji prawnej w art. 14b Ordynacji podatkowej od dnia 1 lipca 2007 r., restrykcyjnej w swoich skutkach w zakresie nie udzielenia indywidualnej interpretacji oraz ewentualnej odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, dotyczy także wniosków Wnioskodawcy złożonych przed dniem 1 lipca 2007 r. oraz rozstrzygnięć organów podatkowych wydanych i doręczonych przed dniem 1 lipca 2007 r.

Ponieważ przepis art. 14b Ordynacji podatkowej obowiązuje od dnia 1 lipca 2007 r., to znaczy, że ocenę czy Wnioskodawca złożył już wniosek o udzielenie indywidualnej interpretacji w odniesieniu do stanu faktycznego objętego już postanowieniem lub decyzją organu podatkowego (dotyczącym interpretacji przepisów prawa podatkowego) można dokonywać wyłącznie w stosunku do wniosków złożonych począwszy od dnia 1 lipca 2007 r. To samo dotyczy oświadczenia złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej. Może ono być oceniane, zdaniem Wnioskodawcy, wyłącznie w odniesieniu do tych wcześniejszych wniosków, które złożono począwszy od dnia 1 lipca 2007 r.

Powyższe oznacza więc, że wejście w życie 1 lipca 2007 r. art. 14b Ordynacji podatkowej nie blokuje Wnioskodawcy możliwości złożenia wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji w odniesieniu do stanu faktycznego objętego postanowieniem urzędu skarbowego lub decyzją izby skarbowej wydanymi przed dniem 1 lipca 2007 r. na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007 r., a Wnioskodawca składając taki wniosek nie naraża się na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje