Istota interpretacji:

Usługę została wykonana w 2002 r. i nie została zaksięgowana. W chwili obecnej została wystawiona faktura VAT za wykonaną w przeszłości usługę (data sprzedaży 2002 r., data wystawienia 2007 r.) oraz skorygowano deklarację VAT-7 za 2002 r. Dokonano zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w 2002 r. wykonał usługę, która nie została zaksięgowana. W chwili obecnej została wystawiona faktura VAT za wykonaną w przeszłości usługę (data sprzedaży 2002 r., data wystawienia 2007 r.) oraz skorygowano deklarację VAT-7 za 2002 r. Podatnik zapłacił zaległy podatek wraz z odsetkami.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Zainteresowany prosi o potwierdzenie prawidłowości zaksięgowanej operacji wraz z podstawą prawną.

Zdaniem wnioskodawcy operacja korekty została przeprowadzona w sposób prawidłowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dalej art. 6 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2. Jednakże, jeżeli z przepisów wynika obowiązek wystawienia faktury, obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury, nie później niż 7 dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W art. 32 ust. 5 wyżej cytowanej ustawy Minister Finansów otrzymał delegację w celu określenia zasad wystawiania faktur, danych, które powinny zawierać, oraz sposobu i okresu ich przechowywania, a także możliwości określenia wzorów tych faktur.

Podatnik w stanie faktycznym nie określił dokładnie miesiąca, w którym nastąpiło zdarzenie wykonania usługi, dlatego zostaną mu przedstawione oba akty prawne obowiązujące w 2002 r. realizujące wyżej powołaną delegację dla Ministra Finansów.

I tak do 25 marca 2002 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz.1245 ze zm.).

Od dnia 26 marca 2002 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.). I tak odpowiednio w rozdziale 13 pierwszego powołanego rozporządzenia w § 37 ust.1 pkt 3 zostało określone co faktura ma m.in. zawierać: dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT". Natomiast w rozdziale 10 drugiego powołanego rozporządzenia - w § 35 ust. 1 pkt 3 zostało określone, iż faktura potwierdzająca wykonaną czynność powinna zawierać dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT". Jeśli czynność sprzedaży ma charakter ciągły podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży.

Odnosząc się do stanu faktycznego, Zainteresowany miał obowiązek wystawienia faktury potwierdzającej wykonanie usługi w terminie 7 dni od jej zakończenia i wykazania podatku należnego za miesiąc wystawienia tej faktury w 2002 r.

Należy jednak zauważyć, iż Minister Finansów w § 6 powołanego wyżej rozporządzenia z 1999 r. określił szczególne przypadki powstania obowiązku podatkowego. Natomiast od dnia 26 marca 2002 r. szczególne przypadki powstania obowiązku podatkowego regulował art. 6 ust. 8b ustawy o podatku VAT.

Jeśli więc przedmiotem wykonanej usługi była czynność wymieniona w § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym lub w art. 6 ust. 8b ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, wówczas obowiązek podatkowy w 2002 r. nie będzie związany z datą wystawienia faktury, ale ze szczególnym momentem, o którym w wyżej cytowanych przepisach.

Zaniedbanie obowiązku wystawienia faktury nie zwalnia podatnika od wykazania podatku należnego za okres, kiedy powstał obowiązek podatkowy.

Dlatego też, zgodnie z art. 81 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz.60 ze zm.) Zainteresowany ma prawo do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji - uwzględniając termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, czyli z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 69 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa). Termin ten, w przypadku Wnioskodawcy, upłynąłby z końcem 2007 r.

Obowiązujące rozporządzenie Ministra Finansów z 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798) w § 9 ust. 1 pkt 3 wskazuje, że faktura powinna zawierać m.in.: dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym.

Zatem podatnik postąpił słusznie, wystawiając fakturę dokumentującą zdarzenie z 2002 r., wpisując na niej jako datę sprzedaży 2002 r., a jako datę wystawienia - datę bieżącą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Rozstrzygnięcie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych nastąpi w odrębnym piśmie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.