Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
Pobierz program Interpretacje Podatkowe, natychmiastowe przeszukiwanie pełnego zbioru ponad 141 tysięcy interpretacji na Twoim komputerze.
Również bez połączenia z Internetem.
Ogólne prawo podatkowe --> Postępowanie podatkowe --> Wszczęcie postępowania --> Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
|

- Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: VIII SA/Wa 94/07
W świetle art. 2 Konstytucji RP i art. 121 O.p podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji w przypadku, gdy organ podatkowy nie udzieli mu odpowiedzi na pytanie na podstawie art.14 O.p, a następnie rozpocznie postępowanie kontrolne. - Wyrok zwykłego składu wojewódzkiego sądu administracyjnego, sygnatura: III SA/Wa 2159/06
Z treści przepisów art. 14c wynika, że podmiotem uprawnionym, do uzyskania interpretacji podatkowej jest podmiot, na którym ciążą obowiązki wynikające .z przepisów prawa materialnego, których niewłaściwe wykonanie mogłoby pociągać za sobą negatywne skutki finansowe i karne dla tych podmiotów w postaci: ustalenia lub określenia zobowiązania podatkowegoustalenia dodatkowego zobowiązania w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i Usługwszczęcia postępowania w sprawach, o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, zastosowania innych, sankcji, wynikających z przepisów prawa podatkowego i przepisów karnych skarbowych.Z tych wszystkich względów należało stwierdzić, że na podstawie treści przepisów art. 14a, 14c i 14 d O.p. podmiotami tymi są podatnicy, płatnicy, inkasenci, następcy prawni podatników i osoby trzecie ponoszące odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe. skarżące przedsiębiorstwo w stanie faktycznym przedstawionym, we wniosku występowało jako kontrahent podmiotu, który na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT mógł zostać uznany za podatnika. Zatem skoro skarżące przedsiębiorstwo w przedstawionym w niniejszej sprawie stanie faktycznym nie było żadnym z podmiotów wymienionych w przepisach art. 14 a § 1 i 14 d O.p., które na podstawcie tych przepisów uprawnione są do uzyskania wiążącej interpretacji prawa podatkowego to najeżało uznać, że wniosek o udzielenie interpretacji pochodził od podmiotu niebędącego stroną i wydać postanowienie przewidziane w przepisie art. 165a § 1 O.p. Zgodnie z treścią art. 165a § 2 O.p. na postanowienia wydane na podstawie przepisu, art. 155a § 1 O.p. służy zażalenie. W art. 239 O.p ustawodawca stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 16 Działu IV O.p. - zażalenia, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Przepisem dotyczącym odwołań jest również przepis art. 233 § 1 pkt 1 O.p. Organ drugiej instancji rozpatrując zażalenia na postanowienie w przypadku stwierdzenia że postanowienie nie narusza prawa, stosując odpowiednio przepis art. 233 § 1 pkt 1 O.p. wydaje postanowienie, którym utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji (por. w tym zakresie wyrok NSA z 25 maja 2000 r., 1 SA/Łd 1884/98, ONSA im, nr 3, poz. 129). - Wyrok zwykłego składu NSA, sygnatura: I FSK 1126/05
1. Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym nie ma charakteru nadpłaty w rozumieniu art. 72 ordynacji. W zakresie, w jakim ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym przewiduje zwrot różnicy podatku na podstawie swojej regulacji, nie ma zastosowania instytucja stwierdzenia nadpłaty określona w art. 75 ordynacji podatkowej, unormowania natomiast przewidzianego w art. 21 ust. 7 u.p.t.u.
2. Skoro kwestia zwrotu różnicy podatku za dane okresy rozliczeniowe była objęta toczącym się już postępowaniem podatkowym - obejmującym zarówno określenie zobowiązania podatkowego, jak i zwrotu różnicy podatku za dany okres rozliczeniowy, prawidłowo organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a ordynacji podatkowej w zakresie zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym.
3. Skarga kasacyjna jako sformalizowany środek prawny winna w sposób konkretny określać jednostkę redakcyjną przepisu, którego dotyczy zarzut skargi kasacyjnej, jak również sposób naruszenia tegoż przepisu. Braki w tym zakresie w skardze kasacyjnej uniemożliwiają odniesienie się do tak postawionego zarzutu.
|
|